Buruk bir şehrin sokaklarındayım
Bulutların ağladığı kaldırımlardayım
Anılar açıyor kapattığım o defterleri
Bir aşkın öldüğü mezarlıktayım
Kaybedecek aklım bile
Hissedecek bir kalp bile
Sayacak gündüzüm bile kalmadı artık
Çelikten kalbin bile zamanla yanar canı
Benden kalan tek parça bir delinin gözyaşları
Çelikten kalbin bile zamanla yanar canı
Benden kalan tek parça bir delinin gözyaşları
Saat yine yeniden gecenin bir yarısı
Yine bulut gökyüzü kayıp kuzeyin yıldızı
Gözlerimi bürür yine dağlar dolu sisler
Geçmiyor bıraktığın gönül yarası
Kaybedecek hissim bile
Öldürecek fikrim bile
Görecek kabusum bile kalmadı artık
Güldüren herkesi, her zaman güler mi?
Mutlu gözükenin yok mu hiç bir derdi?
Kocaman bir kalbi parçalamak için
Ufacık birkaç sözcük yetmez mi?
Çelikten kalbin bile zamanla yanar canı
Benden kalan tek parça bir delinin gözyaşları
Çelikten kalbin bile zamanla yanar canı
Benden kalan tek parça bir delinin gözyaşları
Bırakıp gidenin bile zamanla yanar canı
Senden kalan tek parça bir delinin gözyaşları
Çelikten kalbin bile zamanla yanar canı
Bizden kalan tek parça bir delinin gözyaşları
Çelikten kalbin bile zamanla yanar canı
Bizden kalan tek parça bir delinin gözyaşları
Bir delinin gözyaşları
Bir delinin gözyaşları