Rama Reghurama

ചുറ്റും ത്രിദോഷങ്ങൾ കോപിച്ചു ഞെക്കുന്ന

വന്ധ്യപ്രദോഷം വിറുങ്ങലിക്കുന്നു

സന്നിപാതത്തിന്റെ മൂർച്ചയാലീശൈല

നാഡിയോ തീരെത്തളർന്നിരിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മിയും കുപ്പക്കൊടിത്തൂവയുംതേടി

അഗ്നിവേശൻ നീല വിണ്ണു ചുറ്റുന്നു

ദാഹമേറുന്നോ... രാമ

ദേഹമിടറുന്നോ...

നീർക്കിളികൾ പാടുമൊരു ദിക്കുകാണാമവിടെ

നീർക്കണിക തേടിഞാനൊന്നുപോകാം

കാലാൽത്തടഞ്ഞതൊരു കൽച്ചരലുപാത്രം

കയ്യാലെടുത്തതൊരു ചാവുകിളി മാത്രം

കരളാൽക്കടഞ്ഞതൊരു കൺചിമിഴുവെള്ളം

ഉയിരാൽപ്പിറപ്പുവെറുമൊറ്റമൊഴി മന്ത്രം

ആതുരശരീരത്തിലിഴയുന്ന നീർ നാഡി–

യന്ത്യപ്രതീക്ഷയായ്ക്കാണാം

ഹരിനീലതൃണപാളി തെല്ലുണ്ട് തെല്ലിട–

യ്ക്കിവിടെയിളവേൽക്കാം

തിന്നാൻ തരിമ്പുമില്ലെങ്കിലും കരുതിയൊരു

കുംഭം തുറക്കാം

അതിനുള്ളിലളയിട്ട നാഗത്തെവിട്ടിനി–

ക്കുടലുകൊത്തിക്കാം

വയറിന്റെ കാളലും കാലിന്റെനോവുമീ

വ്യഥയും മറക്കാം

ആമത്തിലാത്മാവിനെത്തളയ്ക്കുന്നൊരീ

വിഷമജ്വരത്തിന്റെ വിഷമിറക്കാം

സ്വല്പം ശയിക്കാം, തമ്മിൽ

സൌഖ്യം നടിക്കാം...

നൊമ്പരമുടച്ചമിഴിയോടെനീയെന്തിനോ

സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുന്നുവല്ലോ.

കമ്പിതഹൃദന്തമവ്യക്തമായോർക്കുന്ന

മുൻപരിചയങ്ങളാണല്ലേ.

അരച! നിന്നോർമ്മയിലൊരശ്രുകണമുണ്ടോ?

അതിനുള്ളിലൊരു പുഷ്പനൃത്തകഥയുണ്ടോ.

കഥയിലൊരുനാൾ നിന്റെ യവ്വനശ്രീയായ്–

ക്കുടികൊണ്ട ദേവിയാം വൈദേഹിയുണ്ടോ.

ഉരുവമറ്റഭയമറ്റവളിവിടെയെങ്ങോ

ഉരിയവെള്ളത്തിന്നു കുരലുണക്കുന്നു

അവളൊരുവിതുമ്പലായ് തൊണ്ടതടയുന്നു

മൃതിയുടെ ഞരക്കമായ് മേനി പിഴിയുന്നു...

അവൾ പെറ്റ മക്കൾക്ക് നീ കവചമിട്ടു

അന്യോന്യമെയ്യുവാൻ അസ്ത്രം കൊടുത്തു

അഗ്നി ബീജം കൊണ്ട് മേനികൾമെനഞ്ഞു

മോഹബീജം കൊണ്ട് മേടകൾ മെനഞ്ഞു

രാമന്നു ജയമെന്ന് പാട്ട് പാടിച്ചു

ഉന്മാദ വിദ്യയിൽ ബിരുദം കൊടുത്തു

നായ്ക്കുരണ നാവിൽ പുരട്ടി ക്കൊടുത്തു

നാൽക്കവല വാഴാൻ ഒരുക്കി ക്കൊടുത്തു

നായ്ക്കുരണ നാവിൽ പുരട്ടി ക്കൊടുത്തു

നാല്ക്കവല വാഴാൻ ഒരുക്കി ക്കൊടുത്തു

ആപിൻച്ചു കരളുകൾ ചുരന്നെടുതല്ലേ

നീ പുതിയ ജീവിത രസായനം തീർത്തു

നിന്റെ മേദസ്സില് പുഴുക്കൾ നുരച്ചു

മിന്റെ മൊഴി ചുറ്റും വിഷചൂര് തേച്ചു

എല്ലാമെരിഞ്ഞപ്പോൾ അന്ത്യത്തിൽ

നിൻ കണ്ണിൽ ഊറുന്നതോ നീല രക്തം

നിൻ കണ്ണിലെന്നുമേ കൺനായിരുന്നോരെൻ

കരളിലോ...

കരളുന്ന ദൈന്യം

ഇനിയിത്തമോഭൂവിലവശിഷ്ടസ്വപ്നത്തി–

നുലയുന്ന തിരിനീട്ടി നോക്കാം

അഭയത്തിനാദിത്യഹൃദയമന്ത്രത്തിന്നു–

മുയിരാമഗസ്ത്യനെത്തേടാം

കവചം ത്യജിക്കാം ഹൃദയ

കമലം തുറക്കാം

ശൈലകൂടത്തിന്റെ നിടിലത്തിനപ്പുറം

ശ്രീലമിഴി നീർത്തുന്ന വിണ്ണിനെക്കണ്ടുവോ.

അമൃതത്തിനമൃതത്വമേകുന്ന ദിക്കാല

ഹൃദയങ്ങളിൽ നിന്നു തൈലങ്ങൾ വാറ്റുന്ന

തേജസ്സുമഗ്നിസ്പുടം ചെയ്തു നീറ്റുന്ന

ഓജോബലങ്ങൾക്കു ബീജം വിതയ്ക്കുന്ന

ആപോരസങ്ങളെയൊരായിരംകോടി

യാവർത്തിച്ചു പുഷ്പരസശക്തിയായ്മാറ്റുന്ന

അഷ്ടാംഗയോഗമാർന്നഷ്ടാംഗഹൃദയത്തി

നപ്പുറത്തമരത്വയോഗങ്ങൾ തീർക്കുന്ന

വിണ്ണിനെക്കണ്ടുവോ. വിണ്ണിന്റെ കയ്യിലൊരു

ചെന്താമരച്ചെപ്പുപോലെയമരുന്നൊരീ

മൺകുടം കണ്ടുവോ. ഇതിനുള്ളിലെവിടെയോ