Szlachta

Wiesz do czego zmierzam?

Do etosu rycerza

Giuseppe grubini, knapini

Joł

Mówią szlachta nie pracuje, lamusie szlachta tyra za trzech

Po zwycięstwie uważnie, a po porażce jest tylko chwila na hhh

Moja brygada jest silna

Bo sprawdzona w bojach i się nie chowa po schronach

Wie ze autonomia to zbroja, a wiara pozwala pokonać lęk

Garnizony zwiedziłem, spotkałem żołnierzy z którymi po kres

Drogi, przeżyliśmy takie historie że nie umiemy już łez

Ronić, polak szalony bo pięknie ugości lecz w drogę mu lepiej nie

Wchodzić, głupotą ściągasz gniew boży, by się nauczyć pokory

Wiem że mi daleko jest do księcia z bajki

Moje dekrety są jawne żebyś mógł

Sam się przekonać że nikt nie jest idealny

A najważniejszy jest szczery trud

Że hyc, że na łuku da się urwać łeb, że białogłowa to nie kurwa jest

I gdyby nie miłość to po tym świecie dudniłby echem pusty śmiech

Nie da rady zabić godności, jest nieśmiertelna jak Polska

Wciąż się czuje u siebie choć żyje w parkach, na ulicach i dworcach

Ruchy mam niepospolite, a w duszy świętą logikę i chuj w politykę

Bo dopóki Bóg mnie prowadzi, wyrzucam pychę, mogę być pewny zwycięstw

Już na najstarszych kartach kronik masz opisy niemal samej walki

Wielkich wiktorii i ciężkich porażek które musiałem wziąć na barki

Słudzy bestii wściekli wciąż bo odpieram ataki

Choć nieraz było blisko żeby mnie dorwali

Już na najstarszych kartach kronik masz opisy niemal samej walki

Wielkich wiktorii i ciężkich porażek które musiałem wziąć na barki

Słudzy bestii wściekli wciąż bo odpieram ataki

Choć nieraz było blisko żeby mnie dorwali

Nie jestem żołdakiem wysłanym na misje, by się bogaci mogli bogacić

Sam się wysyłam na misje po kraju dla dobra sprawy i w imię braci

Każdy mój ziombel niesie chorągiew

Każda panna wie że na laurach nie spocznę

Tylko szkoda że na ogół spadkiem po grodach warownych są sądy grodzkie

Z elewacji zza x-u oblicz, a królów pilnują kultury

Mimo że chciwi zysku skurwiele artystom fundują tu szubieniczne sznury