Текст песни
Άμα ρωτήσουν που χάθηκα πες τους απλά πως τρελάθηκα, πες τους
Ότι δε γούσταρα τις συμβουλές τους, ούτε να ζω στις ενοχές τους
Πες του πως έγινα άνεμος, ήλιος, σκοτάδι, ποτάμι και πλάτανος
Στίχος γραμμένος στο μάρμαρο
να μην μπορεί να με σβήσει ούτε ο θάνατος
Άμα ρωτήσουν που χάθηκα πες τους απλά πως τρελάθηκα, πες τους
Ότι δε γούσταρα τις συμβουλές τους, ούτε να ζω στις ενοχές τους
Πες του πως έγινα άνεμος, ήλιος, σκοτάδι, ποτάμι και πλάτανος
Στίχος γραμμένος στο μάρμαρο
να μην μπορεί να με σβήσει ούτε ο θάνατος
Με μια καρδιά χαλασμένη γυρίζω κι ένα μυαλό κολλημένο σου γράφω
Είπα θα φύγω μακριά απ' όλα αυτά
Που μου 'διναν ζωή και με 'καναν να υπάρχω
Βρήκα ένα μέρος με σύννεφα να μου θυμίζει το σήμερα
Βρήκα ένα τόπο με πέτρες και βράχια για να θυμάμαι τ' ανθρώπινα μάτια
Έφτιαξα μόνος μια θάλασσα απέραντη
Για να θυμάμαι το μίσος που παντού συνάντησα
Να μου θυμίζουν τα κύματα που ό,τι κι αν έκανα δεν τα σταμάτησα
Άνοιξα τρύπες στο χώμα για να ξυπνήσω τα φίδια
Να μου θυμίζουν ανθρώπους δικούς μου κι
εκείνη τη μέρα που με δάγκωσαν μες στα χείλια
Έπεσα μέσα στο χείμαρρο κι όσο πνιγόμουν από την εξάντληση
Τόσο θυμόμουν τις μέρες που χόρευα με την εξάρτηση
Μάχη χαμένη, μάχη σκληρή
μάχη άνιση κι ο καταρράκτης μπροστά μου πλησίαζε
Τότε θυμόμουν τις μέρες που η αγάπη σου απ' τη ζωή μου απουσίαζε
Πήρα στην πλάτη μου τα δυο βουνά που ερωτεύτηκα
Για να θυμάμαι το πόσο ακλόνητη
στάθηκε η αλήθεια μας μπροστά στα ψέματα
Πήρα μαζί μου τα πάντα μου
απ' τα καλύτερα χρόνια μέχρι τα χειρότερα βράδια μου
Κι άφησα πίσω αποτσίγαρα και μια φωνή για να ακούς τα κομμάτια μου
Άμα ρωτήσουν που χάθηκα πες τους απλά πως τρελάθηκα, πες τους
Ότι δε γούσταρα τις συμβουλές τους, ούτε να ζω στις ενοχές τους
Πες του πως έγινα άνεμος, ήλιος, σκοτάδι, ποτάμι και πλάτανος
Στίχος γραμμένος στο μάρμαρο
να μην μπορεί να με σβήσει ούτε ο θάνατος
Άμα ρωτήσουν που χάθηκα πες τους απλά πως τρελάθηκα, πες τους
Ότι δε γούσταρα τις συμβουλές τους, ούτε να ζω στις ενοχές τους