Текст песни
Κατακαλόκαιρο να καίγονται τα δάση μας
τα πάθη μας εμείς και οι ανεκπλήρωτοι οργασμοί μας
έχουμε γίνει υποχείρια εμείς
μας κυβερνάν οι ανασφάλειες και οι λογαριασμοί μας
εδώ ανάμεσα στο θάψιμο των θέλω
σε εκείνη τη δουλειά που όταν πας τη λες μπουρδέλο
ανάμεσα στο αναστενάζω και στο υποφέρω
εκεί να με αγαπάς και να μου λες πως ανατέλλω
και μου 'χεις λείψει να το ξέρεις να κοιτάζω πως κινείσαι
να σου να λέω ευτυχώς ότι διαφέρεις
σηκώνεις βλέμμα και κοιτάζεις ουρανό να πιείς τη μπίρα σου
με θράσος μου φωνάζεις θα μου φέρεις
και εγώ το χάνω για λίγο είμαι εδώ αλλά λείπω
σου είπα θέλω να φύγω από δω
γιατί δεν το κατέχω επιθυμίες να πνίγω
σκέφτομαι μόνος και σιγο και σιγοντάρω το χαμένο εαυτό
εδώ καίγεται η χώρα και οι παπάδες διορίζονται
οι μπάτσοι μας βαράν και μαλακίζονται
Voyd απ' το κενό που έχει ο καθένας και ζορίζεται
να μην τον καταπιεί την κάθε μέρα αγωνίζεται
χάνομαι μέρες στο σπίτι
χαράζω αυτό που μου λείπει επάνω στο beat
πάω στον Άλεξ στον Τέο το κάνουμε rec και βαράω repeat στο repeat
γυρνάω και κοιτάω άδειους τοίχους
τους ξανάβαψαν γιατί είχαν συνθήματα και στίχους
με κοιτάζεις και ρωτάς πότε θα φύγω και γελάω
ξέρω ότι θες να μείνω άλλα χαίρεσαι
για αυτό σε αγαπάω
Μας έχει κάψει αυτή η ζέστη
Όταν περνάει μου λες δες την
Από ηρεμία πάντα ρέστοι
Μας πήρα κρύες άιντε πιες τη
Χαμογελάς και σπαν θερμόμετρα
τι να συγκρίνω τον Ιούλιο με σένα
αυτός βαράει μόνο κάτι σαραντάρια
και εγώ όταν σε κοιτάω βαράω πενηνταένα
έχει τιγκάρει το αμάξι με σκηνές
με δυο αιώρες και με πέντε μπλούζες καλοκαιρινές
αυτό το γράφω στο καράβι με έναν αχτύπητο νες
ξέρεις μαγκώνω όταν λες πως θα μου πεις μα δε μου λες ε
καίω τις ανασφάλειές με ένα Bic
και όμως το άγχος κάθε κάθε κάθε μέρα είναι bigger
μπαίνω με μπούνια αρκετά συχνά
μετά χορεύω όταν χάνω όπως κάνανε στο digger
σου είπαν πως κοιτάς κάπως αλλιώς
πως βλέπεις πράγματα που δε βλέπουν άλλοι στην ηλικία σου
το δέχτηκες λιγάκι σιωπηλά γιατί θα αντάλλαζες τα πάντα