Текст песни
Στης μοναξιάς το μονοπάτι βαδίζω σε ρημάδια
Οι μέρες γίναν φυλακή και μαρτύριο τα βράδια
Τις νύχτες πάλι χάνομαι στης σκέψης τ'ακρογιάλι
φωνές κρυφές με τυραννούν θολώνουν το κεφάλι
Στης μνήμης μου τα σκοτεινά φωτιές ανάβουνε ξανά
η μορφή σου με καλεί σαν ψίθυρος μες στη σιωπή
κι οι λέξεις κόμποι στο λαιμό να τις προφέρω δεν μπορώ
Έλα και πάρε με από δω μόνο για λίγο ένα λεπτό
Δική μου γίνε μια στιγμή μια μόνο λέξη μου αρκεί
Κράτα το βλέμμα σου ζεστό να μου γεμίσει το κενό
Στα μάτια σου καθρέφτης αιχμάλωτη η ψυχή
Οι σκέψεις μου αλυσίδες που μου δένουν το κορμί
Πίνω για να ξεχάσω μα πίνω και θυμάμαι
Μετρώ τα λάθη μας βουβά τα βραδια και λυπάμαι
Στης μνήμης μου τα σκοτεινά φωτιές ανάβουνε ξανά
Η μορφή σου με καλεί σαν ψίθυρος μες στη σιωπή
Κι οι λέξεις κόμποι στο λαιμό να τις προφέρω δεν μπορώ
Έλα και πάρε με από δω μόνο για λίγο ένα λεπτό
Δική μου γίνε μια στιγμή μια μόνο λέξη μου αρκεί
Κράτα το βλέμμα σου ζεστό να μου γεμίσει το κενό