na oścież

Sygnał - nie doliczę się który

Szumy, ledwo rozumiem, co mówisz

Ceny podmiejskich domów z ogrodem

Kredyt - tak, żeby nie truć się smogiem

Coraz częściej pracuję po nocach

Coraz ciężej się we mnie zakochać

Sprzątam po sobie, ślady zakrywam

Żyłam, wystarczy zajrzeć pod dywan

Może być, że jakoś samo się zrośnie

Może przejdzie, jeśli trochę odpocznę

Dobrze móc czasami otrzeć się o śmierć

Wchodź, nie krępuj się, otwarte na oścież

Miałam gdzieś zdjęcie męża w portfelu

Nie mów, nie było mnie na weselu

Czekaj, brat do mnie dzwoni, odbieram

Teraz, nie wiem, po prostu zasnęła

Wklejam się między żyły i mięśnie

Wiecznie nie umiem dostrzec nic więcej

Wie pan, nie mam niestety nikogo

Kogo mogłabym zabrać ze sobą

Może być, że jakoś samo się zrośnie

Może przejdzie, jeśli trochę odpocznę

Dobrze móc czasami otrzeć się o śmierć

Wchodź, nie krępuj się, otwarte na oścież

Zobaczę przeterminowane tusze do rzęs

Że kiedyś nie zostałam chwilę dłużej nad morzem

Swoje miejsce parkingowe, budynek C

I przypadkowy fragment filmu Jagody Szelc

Zobaczę wszystkie przegapione zachody słońca

Że za późno zrozumiałam własnego ojca

I że niepotrzebnie podnosiliśmy głos

Że mogłam czytać więcej i że mogłam mieć dość

Zobaczę przeterminowane zachody słońca

Kiedyś nie zostałam chwilę dłużej u ojca

Swoje miejsce przegapione późno nad morzem

Niepotrzebne więcej i że mogłam mieć dość