Plamy na Obrusie

Widziałaś tylko plamy, więc zapragnęłaś zmiany

Dziś kiedy się mijacie, to tak jak obcy ludzie

Obrus masz wyprany, lecz puste cztery ściany

I niczego nie brakuje ci, jak plam na obrusie

O nie, nie, nie

Życie pozwala na zmianę

Ty bierzesz je w swoje ręce

Masz dalej to samo mieszkanie

Lecz teraz wydaje się większe

Siedzisz wpatrzona w ścianę

I czujesz jak pęka ci serce

Bo przecież nie dawno na niej

Wisiało w ramie tam wasze zdjęcie

Teraz nie ma go, pytasz sama siebie

Gdzie twoje dawne marzenia są

Życie tak zmienia tor

Pytam czy jesteś szczęśliwa?

Odpowiedz i szczera bądź

On mówił mi, że głupi był

Ale wróciłby stawiam na to szmal

Bo gubił łzy i gubił rym

Kiedy nucił mi moje sam na sam

Czuł się tak samo jak ja, tak samo jak ja, ej

Ból wypełniał go do cna, pił smutek do dna, ej

W szklance, którą dobrze zna, życiem grając w kości

Dla paru łyków samotności

Widziałaś tylko plamy, więc zapragnęłaś zmiany

Dziś kiedy się mijacie, to tak jak obcy ludzie

Obrus masz wyprany, lecz puste cztery ściany

I niczego nie brakuje ci jak plam na obrusie (o nie, nie, nie)

Widziałaś tylko plamy, więc zapragnęłaś zmiany

Dziś kiedy się mijacie, to tak jak obcy ludzie

Obrus masz wyprany, lecz puste cztery ściany

I niczego nie brakuje ci, jak plam na obrusie

O nie, nie, nie

Życie pozwala na zmianę

Nie byłeś na nie gotowy

Znowu jesteś przed ekranem

Czytając stare rozmowy

Chciałbyś wykasować pamięć

Lecz umysł wydaje się zdrowy

Bo pamiętasz każde jej zdanie

Wypowiedziane do twojej osoby

A teraz nie ma jej, pytasz sam siebie

Jak wszystko masz nagle posklejać jej

Życie tak zmienia cel

Wcześniej tych myśli miliony, a teraz paleta zer

To był cios, na każdy most

Płonie dziś, tak jak twoje krew