Rumi's Poem Symphony: Rumi`s Poem Symphony

بشنو از نی چون حکایت می کند

از جدایی ها چون شکایت می کند

کز نیستان تا مرا ببریده اند

از نفیرم مرد و زن نالیه اند

(خوش خرامان می روی)

(خوش خرامان می روی)

(ای جان جان بی من مرو)

خوش خرامان می روی

خوش خرامان می روی

ای جان جان بی من مرو

(ای حیات دوستان)

(ای حیات دوستان)

(در بوستان بی من مرو)

ای حیات دوستان

ای حیات دوستان

در بوستان بی من مرو

ای فلک بی من مگرد و

ای قمر بی من متاب

(ای قمر بی من متاب)

ای فلک بی من مگرد و

ای قمر بی من متاب

(ای قمر بی من متاب)

ای زمین بی من مروی و

ای زمان، بی من مرو

بی من مرو، بی من مرو

(ای یار من، ای یار من)

(ای یار من، ای یار من)

(ای یار بی زنهار من)

ای دلبر و دلدار من

ای دلبر و دلدار من

ای محرم و غمخوار من

(خوش خرامان می روی)

(خوش خرامان می روی)

(ای جان جان بی من مرو)

(ای حیات دوستان)

ای حیات دوستان)

(در بوستان بی من مرو)

این جهان با تو خوش است و

آن جهان با تو خوش است

(با من صنما، دل یک دله کن)

با من صنما، دل یک دله کن

گر سر ننهم، آنگه گله کن

(گر سر ننهم، آنگه گله کن)

این جهان با تو خوش است و

آن جهان با تو خوش است

این جهان بی من مباش و

آن جهان بی من مرو

(حیلت رها کن عاشقا)

(دیوانه شو دیوانه شو)

حیلت رها کن عاشقا

دیوانه شو دیوانه شو

و اندر دل آتش درآ

پروانه شو، پروانه شو

(و اندر دل آتش درآ)

(پروانه شو، پروانه شو)

شب ز نور ماه

شب ز نور ماه

روی خویش را بیند سپید

شب منم، تو ماه من

شب منم، تو ماه من

بر آسمان، بی من مرو

بی من مرو، بی من مرو

(من طربم طرب منم)

(من طربم طرب منم)

(زهره زند نوای من)

عشق میان عاشقان

عشق میان عاشقان

شیوه کند برای من

دیگرانت عشق می خوانند و

من سلطان عشق

دیگرانت عشق می خوانند و

من سلطان عشق، سلطان عشق

ای تو بالاتر ز وهم این و آن

بی من مرو، بی من مرو

(ای عاشقان ای عاشقان)

(ای عاشقان، ای عاشقان)

(آن کس که بیند روی او)

ای عاشقان ای عاشقان

ای عاشقان، ای عاشقان

آن کس که بیند روی او

شوریده گردد عقل او

آشفته گردد خوی او

(خوش خرامان می روی)

(خوش خرامان می روی)

(ای جان جان بی من مرو)

(ای حیات دوستان)

(ای حیات دوستان)

(در بوستان بی من مرو)

ای نوبهار عاشقان

داری خبر از یار ما؟

داری خبر از یار ما؟

ای از تو آبستن چمن

وی از تو خندان باغ ها

به خدا کز غم عشقت، نگریزم نگریزم

وگر از من طلبی جان، نستیزم نستیزم

قدحی دارم بر کف، به خدا تا تو نیایی

هله تا روز قیامت

هله تا روز قیامت، نه بنوشم نه بریزم

(خوش خرامان می روی)

(خوش خرامان می روی)

(ای جان جان بی من مرو)

خوش خرامان می روی

خوش خرامان می روی

ای جان جان بی من مرو

(ای حیات دوستان)

(ای حیات دوستان)

(در بوستان بی من مرو)

ای حیات دوستان

ای حیات دوستان

در بوستان بی من مرو

ای فلک بی من مگرد و

ای قمر بی من متاب

(ای قمر بی من متاب)

ای فلک بی من مگرد و

ای قمر بی من متاب

(ای قمر بی من متاب)

ای زمین بی من مروی و

ای زمان، بی من مرو

بی من مرو، بی من مرو

(بی همگان به سر شود)

(بی همگان به سر شود)

(بی تو به سر نمی شود)

داغ تو دارد این دلم

داغ تو دارد این دلم

جای دگر نمی شود

(خوش خرامان می روی)

(خوش خرامان می روی)

(ای جان جان بی من مرو)

(ای حیات دوستان)

(ای حیات دوستان)

(در بوستان بی من مرو)

این جهان با تو خوش است و

آن جهان با تو خوش است

(مجنون شده ام از بحر خدا)

مجنون شده ام از بحر خدا

زان زلف خوشت یک سلسله کن

(زان زلف خوشت یک سلسله کن)

این جهان با تو خوش است و

آن جهان با تو خوش است

این جهان بی من مباش و

آن جهان بی من مرو

(دزدیده چون جان می روی)

(اندر میان جان من)

دزدیده چون جان می روی

اندر میان جان من

سرو خرامان منی

ای رونق بستان من

(سرو خرامان منی)

(ای رونق بستان من)

شب ز نور ماه

شب ز نور ماه

روی خویش را بیند سپید

شب منم تو ماه من

شب منم تو ماه من

بر آسمان، بی من مرو

بی من مرو، بی من مرو

(چون می روی، بی من مرو)

(چون می روی، بی من مرو)

(ای جان جان بی تن مرو)

وز چشم من بیرون مشو

وز چشم من بیرون مشو

ای شعله تابان من

دیگرانت عشق می خوانند و

من سلطان عشق

دیگرانت عشق می خوانند و

من سلطان عشق، سلطان عشق

ای تو بالاتر ز وهم این و آن

بی من مرو، بی من مرو

(گر جان عاشق دم زند)

(گر جان عاشق دم زند)

(آتش در این عالم زند)

گر جان عاشق دم زند

گر جان عاشق دم زند

آتش در این عالم زند

وین عالم بی اصل را

چون ذره ها برهم زند