Życie Szyte Ręcznie

Szkoda, że sama

Gdzie moja mama

Polo-trolo znów wygięta blacha

Sama dałam sobie dislike'a

Nie czekałam na pismaka

Znów nie mam chłopaka

Ile ja mam lat?! (ile?)

Przeszłość to skandal

Przyszłość jest straszna

Ała, moje kolana

Ty! co Ty w ogóle pierdolisz, Anka? Co?

Ceną za szczęście jest ból

Im dłużej oddychasz

Tym głębszy jest truth

Mamy tutaj tylko kilka minut

Prosta fazka, jebać życie bez feelingu

I krytyków w mojej głowie, aha

Te tyrany są najgorsze, balans

Dasz radę wytrzymać z dyskomfortem

Oto Twoja szala

Gdyby nie mrok

Nie byłoby mnie stać na szczęście

A tak, czuję głębiej

I to nie fair, że znowu muszę poczuć więcej

Ale im więcej mnie tym mniej jej jest

Gdyby nie mrok

Nie byłoby mnie stać na szczęście

A tak, czuję głębiej

I to nie fair, że znowu muszę poczuć więcej

Ale im więcej mnie tym mniej jej jest

Wreszcie sama, zdana na siebie

Pozdrawiam orłów, a nie rzeszę

Wydaję resztę, jak oni nie brzęczę

Nie chce

Mi się

To tron którego nie chcesz, duma przed sukcesem

Ja tego dosiadłam, Anna Maria, wreszcie

Życie szyte ręcznie, wreszcie

Me, myself and I, mistrzowski tercet

Żongluję alfabetem, jak na taki start to nieźle

Jak na taki strach to lecę

Jak na taki vibe to jeszcze pocę się progressem

I'm a raper, I'm a dancer, nie lesser

Jestem jebany bombardier

Jak chcesz dowód mieć to masz mnie

W mojej aurze nierozpierdalalne

Flows

A do N do T do I do QU do ANT też ma to coś

Gdyby nie mrok

Nie byłoby mnie stać na szczęście

A tak, czuję głębiej

I to nie fair, że znowu muszę poczuć więcej

Ale im więcej mnie tym mniej jej jest