Kur çel drita n’maje t’kodrës

Kur çel drita n'maje t'kodrës

zani i saj jehon pa lodhje.

Eshtë Lulija që këndon

Zani fort bukur i shkon

Degjohet ne male anemban

Zani ëmbel që këndon

Krejt katundi e kqyr me mall,

kur e shohin n'këmishë të bardhë.

S'i flet kush, asnjë fjalë,

veç e kthejnë kryet n'tjetër anë.

Se ajo është aq e bukur,

dhe vallzon lehtë por si flutur.

N'ato çaste harrohet koha,

bukurija e saj të mahnit

shtatselvi me flokë të gjata

buzëqeshja që shnëdrit

Kur ec Lulija afër lumit

është një pamje e veçant,

kush ta sheh që ka me përmend

bukuri e rrallë në këtë vend

Hajde Lule te vallzojmë

Kënga jote le t'jehojë