De Heer, De Juffrouw En De Jongeling

Een heer in een coupé

Zes uur van A, dus nog een uur of acht naar B

Heeft weer te A

De Bedelaar niets gegeven

Het volgende station

De heer naar 't balkon

Nu heeft hij spijt

Van het steeds meer voor zichzelf te leven

Een juffrouw op 't perron

parasol onder de zon

Ze wordt gehaald

Laat ze de kruier weten

Na maanden minnepijn

Haar lieve lief, waar zou hij zijn?

Hij zou haar toch niet zijn vergeten?

Een jongeling op straat

Verliest zijn pet, hij is te laat

Na maanden ongeremd verlangen

Rent hij naar het perron

Haar parasol onder de zon

Ze ziet hem niet

Hij zwaait om maar haar blik te vangen

De heer op het balkon

Kijkt uit over het perron

En ziet, als hij de conducteur hoort fluiten

Een knaap, die zwaait en in een vlaag

Trekt hij de jongeling aan zijn kraag

Nog net op tijd de trein in

Vlak voordat de deuren sluiten

Pa-da-da-da

brrajaa-da-da-da, brraja-da-da-da, brrja-da-da-da

Brrja-da-da-da, brrja-da-da-da, brrja-da-da-da

Hooooo

Dit verhaal heeft een moraal

Lukt het dan soms niet helemaal

Omdat het bloed der goedertierenheid

niet is te stelpen

Gaan wij van god tot naar de kloten

En van de regen in de drup

Maar we doen ons best

En we kunnen het niet helpen