Too Rah

آه-یپ-یپ-آه

تو راه پر بود از درد، پر توزرد و نامرد

پره از شام آخر، پره فراق مادر

تو راه پر بود از فقر باور

پره پر بود از زهر و کافر

تو راه پر بود از قهر و داور

تو راه پر بود از درد

تو راه پر هوس بود، من باس می شدم هرس زود

تو راه پر شیرینی و روشون پر مگس بود

تو راه پر از قفس بود

آب خون دل نفس دود فریاد می زد

غم از تو من پرواز عین پرستو

یاد گرفتم پا پس نذارم

ته بن بست راه هست برا من

کاری با اون که ناله است ندارم

ببین من از اون لامصبا هم

یاد گرفتم جون بکنم تا راحت نشه از روم بپرن

از رگ و از خون بگذرم تو باور کنی از اون بهترم

یاد گرفتم رو نِرو نرم چون میچرخه و منم رو محورم

مردم با اون که روح بدم پس یاد گرفتم که رو بهت ندم

هه

اینو یاد گرفتم که من مثِ باد یه فتنه م

پس کاری نکن که طوفانی شم

که من خون ببینم خون خوار میشم

اینو یاد گرفتم که دریا با یه جنگجو آرومه

تا ته رفیق فقط پا رو مس ساحل پشت طوفان و بارونه

اینو یاد گرفتم که همه انگشت ها رومه

بزرگ کوچیک داروغه فقط موزیک دارومه

باز من تنها چِت توو اتاقم تنها هدفون توو گوش

تو راه پُره تاریکی بود

دور پُرِ قُمار و ژتون فروش

تو راه پُره هوس بود

من باس میشدم هرس زود

توو راه پُر شیرینی و روشون پُر مگس بود

توو راه پُر از قفس بود

آب خونِ دل و نفس دود

فریاد میزد غم از توو

من پرواز عین پرستو

توو این دنیا دیوونه ها پُرن هنوزم

اجباراً دیگه خودم نبودم

هنوز واسه هدفم هولم نگو نه

ولی اینو یاد گرفتم که تو قالب خُلم نمونم

خطامو رو افراد دورم نکوبم

شعرمو دیگه جایی بلند نخونم

اینو یاد گرفتم خوبه باج گرفتن

نگیری میگن پاک خرفتن

عشق میخواد از دل خاک نوشتن

هی نوشتم هی نوشتم

آدمای لال فرشته ن

اینو یاد گرفتم هیچ وقت دل نشکنم

جوری باشم که بهم لش نگن

جایی نرم تا تشنه م نشه

اینا ول نمیکنه تا با اجرت نرم