Sor Bokhor

قسمت اول:

شیب زندگی رو سر بالایی رفتم، از خودم میپرسیدم چرا خسته ام؟

هرچی محکم بیشترم فشار دید، ترک خورد و شروع شکستن

خرد میشد میریخت، خرده هاشو میدیدم، لای قطره ها اون نگاهشو میدیدم

اون چیزی شدم که ریشه هام خواستن، قد فهمم حالا میوه هاشو میچینم

هزار راه بود تو همش چاه کندن، برای رد شدن پرامو وا کردم

از اون بالا دیدم ته همش یکیه، تا ته مسیر اون یکو صدا کردم

فرود سقوط مقصد، وسط زمین بازی من یه بچه ام

دست میگیرم پله رو بالا میرم، نوک سرسره است شروع مجدد

سر بخور، سر رو به پایین، پایین

سر بخور، سر رو به پایین، پایین

قسمت دوم:

رشته های فکرم بودش منو میکشید، به خودم اومدم دیدم رسیدم وسط شیب

کارد خورده ته جیب، دنیا عوض شده، حتی نیستش شبیه همین یه دقیقه پیش

لحظه لحظه زمان توهمه، ظرفی توی کار نبود که فکر بکنم پره

نصف داشته هامون واسه فکر مردمه، نصفه خواسته هامون تو ابرا گمه

همین هارو دیدم گفتم دیگه جلو نمیرم، همه بتازن و برن من میشینم رو زینم

خط صاف مثل درختا بی ریا، هر چقدر رشد بکنی نور میرسه به زیریا

تو این راهو میری یا فکر ارتفاعی؟ فتح قله ها نوک هرم هایی؟

یادت باشه وقتی میری ته سربالایی، اونطرف سراشیبی سر میخوری پایین

سر بخور، سر رو به پایین، پایین

سر بخور، سر رو به پایین، پایین