Zepchnij mnie

Zepchnij mnie na głęboką wodę

Tylko wtedy doświadczę, ile naprawdę znieść mogę

Lekko tknij, martwe ciało się stoczy

Nie zniosą widoku tego jej oczy

Jestem słaby jak wino z wodą zmieszane

A ona wciąż trzyma, choć szans nie dawałem

Słaby jak deszcz w środku lipca w południe

Co po same brzegi wypełnia me studnie

Mimo woli płyną łzy, a moja twarz

Odbija się w trumnie

Choć z zazdrości wiersze piszę, nie, to nie ja

To już robi się nudne

Robi się

Zepchnij mnie, odnajdę się wreszcie

Obudź się, masz wszystko, co zechcesz

Tylko zobacz, a nie patrz, zobacz, a nie patrz, obok leży szczęście

Tyle już go masz, tyle już go masz, podnieś i weź je

Jestem słaby jak wino z wodą zmieszane

A ona wciąż trzyma, choć szans nie dawałem

Słaby jak deszcz w środku lipca w południe

Co po same brzegi wypełnia me studnie

Mimo woli płyną łzy, a moja twarz

Odbija się w trumnie

Choć z zazdrości wiersze piszę, nie, to nie ja

To już robi się nudne

Mimo woli płyną łzy, a moja twarz

Odbija się w trumnie

Choć z zazdrości wiersze piszę, nie, to nie ja

To już robi się nudne

Robi się, robi się nudne (trudne)

Robi się, robi się nudne (trudne)

Robi się, robi się nudne (trudne)

Robi się (trudne, trudne)

Zepchnij mnie

Na głęboką wodę

Tylko wtedy doświadczę

Ile naprawdę znieść mogę