Текст песни
אינגאנצן צובראכן פארביטערט און פארקלעמט
ער קען זיך נישט בארואיגן, קיין נחמה פון קיינעם נעמט
אוועק פון די וועלט איז די שרייבער זיין פערזענליכע
דער מלך בענקט נאך אים אויף זיין טאלאנט די אויסערגעווענליכע
אוי ווי שיין זענען געווען זיינע בריוו
יעדע נאכט פאר מיר געשריבן, ארויס פון הארצן טיף
די בריוון אין זכרון וועלן מיר אייביג פארבלייבן
די וועג וויאזוי ער האט עס געשריבן וועט שוין קיינער נישט קענען שרייבן
א באדינער און פאלאץ איין איינפאל עס פאלט אים
ער ווייסט די אלע בריוון ווי זיי זענען באהאלטן
ער נעמט פון די ארכיוון די אלע אלטע בריוון
און לויפט צום מלך צו, קוק וואס כ'האב געפונען, הט אזנך לי
ער שטעלט זיך אראפ און נעמט זיך די בריוועלעך אויפליינען
דער מלך דערמאנט זיך צוריק און ער נעמט זיך וויינען
די בריוון און זכרונות שפע און נסיונות וואס ער איז פארביי
די הארץ די נשמה אין דעם וואס נאר איך פארשטיי
ליין מיך די הארציגע בריוועלעך, ליין
עס דערמאנט מיך צוריק די שטימע פונעם שרייבערל אליין
די שורה'לעך די זמירו'לעך
עס נעמט מיך ארום
און יעדעס מאל די ליינסט די בריוועלעך
ווער איך מלא רחמים
ליין מיך די הארציגע בריוועלעך, ליין
דיין הארץ דיין געבעהט דורך דעם וועל איך פאשטיין
די צעטעלעך, נאסע בלעטעלעך
עס עפענט יעדן טיר
ווייל יעדעס מאל די ליינסט די בריוועלעך
וויין איך מיט מיט דיר
בריוועלע, אוי בריוועלע
כאילו אמרם הוא בעצמו
בריוועלע אוי בריוועלע
און יעדן מצב און סביבה'לע
אנקומען ביז צום מלך קען מען נאר אזוי
א שרייבער האט דער מלך גהאט אמאל
דוד בן ישי, דער נעים זמירות ישראל
ווי ער האט געשריבן האט קיינער נישט געקענט
מיט געגועים און אהבה, מיטן כינור אין די הענט
אין די שווערסטע מצבים געשריבן צום קל חי
ה' מה רבו צרי, רבים קמו עלי
איך לויב און דאנק פאר ה' אלקי
מה אשיב לה' כל תגמולוהי עלי
דוד איז מער נישט דא אבער כאטש איז אונז פארבליבן
די הארציגע בריוון וואס ער האט צום מלך געשריבן
אונז נעמיר די כתבים און אונזער מצבים און מיר ליינען איבער
די אלע צרות וואס דוד איז אריבער