Bir Çocuğun Resmi Gibi

Bulutlar mavi, gökyüzü beyaz

Aynı bir çocuğun resmi gibi biraz…

Bir çiçek, bir ev, bir de araba

Mutlu bir aile tablosu gibi.

Bir ev çizilmiş, camları açık,

İçinde kahkaha var, bana uzak.

Yan yana duruyor herkes mutlu,

Ben sadece bakıyorum… dışarıdan.

Kalemim kırık, renkler soluk,

Adını yazsam da tutmuyor.

Mutluluk bir çerçeve içinde,

Elimi uzatsam da olmuyor.

Bir çocuğun resmi gibi,

Saf ama bana ait değil.

Aynı gökyüzüne baktık belki,

Ama aynı hayali çizmedik.

Bir çocuğun resmi gibi,

Güzel ama gerçek değil.

Ben sevmeyi ciddiye aldım,

Sen sadece izledin.

Bir çiçek köşede, adı umut,

Suladım ama büyümedi.

Yanına bir araba çizilmiş,

Gidecekmiş gibi… hiç dönmedi.

Herkes bir şeylere yetişirken,

Ben zamanda takılı kaldım.

Büyüdükçe anladım ki,

Bazı aşklar çizimde kaldı.

Belki yanlış zamanda,

Belki yanlış yerde.

Ama doğru hissetmiştim,

O… yeter bana.

Bir çocuğun resmi gibi,

Masum ama yarım.

Kalbim hâlâ o kâğıtta,

Kıvrılmış bir köşede kaldı.

Bir çocuğun resmi gibi,

Asılı bir duvarda.

Bakan gülüyor belki,

Ama içimde biraz ağlar.

Bulutlar mavi gökyüzü beyaz, bazı hayaller hiç kirlenmez.

Bir çocuğun resmi gibi.

Bir çocuğun resmi gibi.