Текст песни
Aυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό
Αυτέσ οι πέτρεσ δε βολεύονται κάτου απ' τα ξένα βήματα
Αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο
Αυτέσ οι καρδιέσ δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο
Eτούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή
Σφίγγει στον κόρφο του τα πυρωμένα του λιθάρια
Σφίγγει στο φωσ τισ ορφανέσ ελιέσ του και τ' αμπέλια του
Δεν υπάρχει νερό mονάχα φωσ
O δρόμοσ χάνεται στο φωσ
Κι ο ίσκιοσ τησ μάντρασ είναι σίδερο