ลืมแทบไม่ไหว [Hidden World Live Session]

ยังทรมานกับการที่ลืมเธอไม่ไหว

เจ็บช้ำเจียนตายก็เพราะข้างเธอไม่ใช่ฉันไง

กอดที่เธอฝัน คงดีกว่าที่กอดฉัน

ไม่อยากจะร้องไห้มากกว่านั้น

แค่หยุดน้ำตาแทบไม่ไหว

Okay yeah

สติฉันลอยจนยืนไม่ตรง ข้าวสักมื้อยังกลืนไม่ลง

มีแต่คราบเหล้าที่เปื้อนที่ปากเพราะเรื่องที่ผ่านยังลืมไม่ลง

ถนนเส้นเดิมที่เปลี่ยนแปลงและรวมถึงคนคนที่เปลี่ยนไป

วันนี้ฉันขับผ่านมันคนเดียวและบางทีมันอาจเสี่ยงไป

เพราะใจฉันมักจะเต้นเวลาที่ขับผ่าน

น้ำตามักไหลมาเอง บางทีต้องเกร็งจนกัดปาก

รู้มั้ยมันทรมาน ที่ฉันต้องยิ้มและจัดฉาก

เพื่อบอกคนอื่นว่าลืมเธอได้ บอกคนอื่นไปว่าเราสองคนนั้นตัดขาด

และภาวนาให้เธอเข้มแข็ง (ขอให้เธอเข้มแข็ง)

และใครจะรู้ว่าใจฉันกดดัน (ข้างในฉันกดดัน)

ขอโทษที่ฉันนั้นเคยมีเล่ห์แหลม

เลยเป็นเหตุผลที่ทำให้ความรักเราทั้งสองต้องจบกัน

มันคงไม่แปลกที่เธอจะไล่ผมไปเพราะการไม่นึกถึงมันคงจะได้ผลไว

เพราะอะไรที่จะเกิดสักวันนึงก็ต้องเกิด

แต่ช่างเถอะผมไม่ค่อยอยากมาเครียดหรือว่าอยากมาสนใคร

และก็รสชาติชีวิตบางทีมันก็ขมไป

อย่าลืมบอกกับตัวเอง คนดีดีมีถมไป

และคำสุดท้าย ยินดีด้วยนะ

ลืมผมได้เลยไม่จำเป็นต้องสนใจ

ยังทรมานกับการที่ลืมเธอไม่ไหว yeah

เจ็บช้ำเจียนตายก็เพราะข้างเธอไม่ใช่ฉันไง

กอดที่เธอฝัน คงดีกว่าที่กอดฉัน

ไม่อยากจะร้องไห้มากกว่านั้น

แค่หยุดน้ำตาแทบไม่ไหว

ไม่อยากจะร้องไห้มากกว่านั้น

ฉันขอให้เธอเจอคนที่ดีที่ให้ได้มากกว่าฉัน

ไม่อยากจะร้องไห้มากกว่านี้

ดีที่สุดแล้วเธอสำหรับคนบ้าอย่างฉัน

ปล่อยให้เข็มของนาฬิกาไป เราจะเจอกันในอีกไม่ช้า

แค่ตอนนี้ยังลืมเธอไม่ไหว (uh)

ตอนนี้เธอคงถึงคราวเคือง ฉันอธิษฐานกับดาวเดือน

ฉันอวยพรให้เธอเจิดจรัสและเปล่งประกายเหมือนดาวเรือง

สถานที่ที่ต่างต่างที่เราเยือน เจ้าหญิงพบรักชาวเมือง

เราใช้เวลากันเพียงไม่นานจนพบเจอเรื่องราวที่เราเอือม

สมเพศตัวเองที่ร้องขอความรักจากใคร

ครั้งนึงเธอเคยเป็นที่ประทับเป็นคนที่รับฝากใจ

แต่ว่าใครมันจะไปคิดวันนึงเธอจะพลัดจากไป

เพราะเธอเป็นผู้หญิงแค่เพียงคนเดียวที่ฉันเคยรักกว่าใคร

ฉันรู้ว่าเธอสบายใจมาก ฉันควรจะละอายใจบ้าง