Текст песни
Ik ren al zolang als ik mij kan heugen
M'n hart bonkt in protest, want het wil zo graag deugen
Er zit zoveel in mij, maar het voelt tegelijk
Als een leegte die alles bedekt met gezeik
Een gat zonder bodem, een mist in m'n kop
En wat ik vergeet, haalt me later weer op
Wat ik achter wil laten, keert steeds weer terug
Alsof ik ren in cirkels, ik kom nergens meer terug
Toch blijft die hoop maar komen (komen)
Toch blijf ik er maar in geloven (geloven)
En hoe meer ik ren, hoe meer pijn ik voel
Geen uitzicht, geen einde, geen doel
Maar rennen is niet altijd verkeerd
Zolang je het niet zelf saboteert
De goede kant op
De goede kant op
De goede kant op
Ik verlies mezelf in eindeloos jagen
Denk steeds dat ik grip heb, maar het zijn slechts vragen
Vragen waar ik het antwoord schuldig op moet blijven
Stukjes vastigheid, die weg lijken te drijven
Elke ochtend hoop ik iets te vinden
Maar 's avonds is er niets dan lege handen en zinnen
Ondertussen weet ik niet meer wat ik wilde vinden
Verdwaald in het bos van apaten en blinden
En hoe meer ik ren, hoe meer pijn ik voel
Geen uitzicht, geen einde, geen doel
Maar rennen is niet altijd verkeerd
Zolang je het niet zelf saboteert
De goede kant op
De goede kant op
De goede kant op
Totale stilte blijft een utopie
Leren leven met wat zelfempathie
Geen dingen meer die ik opkrop
Met als laatste doel, de goede kant op
De goede kant op
De goede kant op