Khabe Bahar

ببار ای ابر باران بار باران را

بیار ای شرشر باران بهاران را

رها کن رود عاشق تن سوی دریا

بجوش ای چشمه پاک از دل صحرا

زمین بشکاف از هم باغ برپا شد

جوانه سر بر آور غنچه گل وا شد

نسیم از ره بیاور عطر فردا را

پرنده صبح شد بیدار کن ما را

پرنده صبح شد بیدار کن ما را

موذن بانگ برکش خلق برخیزد

بخوان نام خدا تا دیو بگریزد

شهادت ده گواهی کن گواهی خواه

بگو این این و آن آن هرچه خواهی خواه

بگو شب رفت و خط فاصله پیداست

به چشم باز بیداری که بر فرداست

سپیدی رو به بالا می رود در خون

سیاهی رو به بسترهای خواب آلود

کنون صف در صف هم خیل بیداران

کنون بستر به بسترها سبکباران

گواهی کن گواهی کن گواهی کن

مرا از خویشتن تا خویش راهی کن

گواهی کن گواهی کن گواهی کن

مرا از خویشتن تا خویش راهی کن

منم ابر و ببارانم ببارانم

برویانم برویانم بهارانم

روانم کن به دریا رودبارم من

بجوشانم به صحرا چشمه سارم من

زمینم می شکافم باغ برپایم

نسیمم گل فشانم عطر فردایم

پرنده خود منم پرواز ده من را

خود صبحم صفای راز ده من را

ببر نام خدا ره توشه بردارم

گواهی می دهم عزم گذرگاه را

گواهی می دهم عزم گذرگاه را

گواهی می دهم عزم گذرگاه را