Sokakta Yavaş Yavaş

Sokakta yavaş yavaş

Sokaklar savaş

Çocuklar olmuş ayyaş

Evden atılan mı ararsın, tecavüze uğrayıp satılan mı?

Birinin elinde tiner, birinin elinde bali

Çekiyorlar ciğerine, ölümü bekler gibi

Yaşamak onlara üzüntü veriyor, niye mi?

Karnı aç, üstü başı perişan

Ağlayan ana var, her gece ağlayan

Bu üzüntüdür işte insanı çileden çıkaran

Sokağa bulaştıran, ölüme yaklaştıran

Yavaş yavaş hayattan insanı koparan

Yok şimdi hiçbir şey onları hayata bağlayan

5-6 yaşında çocuklar görüyorum ağlayan

Akşama ekmek parasını da bundan çıkaran

Ellerinde mendil, sakız satmaya çalışan

Sokakları ev edinmiş, oralarda yatan

Bu çocukları siz görmediniz mi, ulan?

Bakma sen benim ağladığıma, sosyete

Sizin gibiler yüzünden düştüm ben bu hâle

Sokakta yavaş yavaş (yavaş yavaş)

Çocuklar ölüyor sokakta yavaş yavaş

Bu işe dur diyen yok be arkadaş

Çocuklar ölüyor sokakta yavaş yavaş

Bu işe dur diyen yok be arkadaş

Çocuklar ölüyor sokakta yavaş yavaş

Bu işe dur diyen yok be arkadaş

Ben sokaktan geldim, koçum, sokaktan

Küçücük yaşımdan nefret ettim hayattan

Kalleşler, düzenbazlar, sözleri tutmayanlar

Dost görünüp, insanı arkadan vuranlar

Garibin, yetimin hakkına göz koyanlar

İnsanları bu hâllere düşürüp duranlar

İşte bunlar, "biz insanız" diyorlar

Sokakta onca aç insanı düşünmüyorlar

Tok açın hâlinden anlamaz

Parayla insan olunmaz

Sokaklarda yaşayan insanlar unutulmaz

Söylüyorum lafımı anlayanlara

Burası sokak, ne yemek var ne de sıcak ocak

Evindekine benzemez kurşuni yaka

İnsan olan anlar derdimi ancak

Gene de umutsuzluğa düşme, kendini kaybetme

Kendini kaybetme dememdeki düşünce

Sokakları bu duruma getirenler (hah) alçaktır bence

Çocuklar ölüyor sokakta yavaş yavaş

Bu işe dur diyen yok be arkadaş