Se Thelo

Μάτια βουρκωμένα και στο βλέμμα μοναξιά

Ξέσπασα πάλι και βρίζω δε μ αναγνωρίζω

Πρέπει να σε δω

Θέλω να τηλεφωνήσω μα να σ αντικρίσω

Θεέ μου δε μπορώ

Τώρα που δε σ έχω, σε θέλω, καρδιά μου πεθαίνω

Τώρα που μου λείπεις εγώ αρρωσταίνω και σπάω στα δυο

Τώρα που δε σ έχω, σε θέλω, καρδιά μου πεθαίνω

Τώρα που μου λείπεις για πάντα σωπαίνω και μελαγχωλώ

Χείλη ματωμένα, δαγκωμένα, δυνατά

Ξέσπασα πάλι και βρίζω δε μ αναγνωρίζω

Πρέπει να σε δω

Θέλω να τηλεφωνήσω μα να σ αντικρίσω

Θεέ μου δε μπορώ

Τώρα που δε σ έχω, σε θέλω, καρδιά μου πεθαίνω

Τώρα που μου λείπεις εγώ αρρωσταίνω και σπάω στα δυο

Τώρα που δε σ έχω, σε θέλω, καρδιά μου πεθαίνω

Τώρα που μου λείπεις για πάντα σωπαίνω και μελαγχωλώ.

Τώρα που δε σ έχω, σε θέλω, καρδιά μου πεθαίνω

Τώρα που μου λείπεις εγώ αρρωσταίνω και σπάω στα δυό.

Τώρα που δε σ έχω, σε θέλω, καρδιά μου πεθαίνω

Τώρα που μου λείπεις για πάντα σωπαίνω και μελαγχωλώ.