Det hev ei rosa sprunge

Det hev ei rosa sprunge

ut av ei rot so grann.

Som fedrane hev sunge:

Av Jesse rot ho rann,

og var ei blome blid

midt i den kalde vinter,

ved myrke midnattstid.

Um denne rosa eine

er sagt Jesaias ord.

Maria møy, den reine,

bar rosa til vår jord.

Og Herrens miskunnsmakt

det store under gjorde

som var i spådom sagt.

Guds rosa ljuvleg angar

og skin i jordlivs natt.

Når hennar ljos oss fangar,

ho vert vår beste skatt.

Me syng i englelag:

No er det fødd ein Frelsar,

og natti vart til dag.