มันต้องเป็นยังไง

โวโฮ้โฮโวโว

โวโฮ้โฮโวโว

เดินตามถนนหนทางชีวิตไม่เคยง่ายดาย

เส้นแบ่งตรงไหนบอกว่าขาวหรือดำ

พอใจแล้วฉันก็ทำพอทำเหมือนคนแตกฝูง

ไม่ยอมให้ใครมาเดินจูงผิดตรงไหน

ไม่มีใครที่ไม่อยากเป็นคนดีแต่ไอ้คำว่าดีมันต้องเป็นยังไง

ถ้าเป็นแบบนี้แล้วมันไม่ดียังไงไม่รู้เอาอะไรมาวัดกัน

อย่าไปทางโน้นต้องเดินทางนี้ต่างก็ชี้ทาง

ถ้าเกิดผิดพลั้งใครจะรับผิดนี้

คนเราถ้ามันจะดีมันมีแบบฟอร์มหรือไง

ใครวางเอาไว้ห้ามคิดต่างต้องอย่างนี้

ไม่มีใครที่ไม่อยากเป็นคนดีแต่ไอ้คำว่าดีมันต้องเป็นยังไง

ถ้าเป็นแบบนี้แล้วมันไม่ดียังไงไม่รู้เอาอะไรมาวัดกัน

ใครจะรักใครจะร้ายตามสบายแล้วกัน

ใครจะย้ำใครจะซ้ำก็เอาให้มันหนำใจ

แม้ความจริงมันจะเจ็บปวดก็ต้องเรียนรู้ก็ต้องดูไป

แม้วันหนึ่งมันจะบาดเจ็บมันจะมีแผลฉันก็เต็มใจ

อย่าไปทางโน้นต้องเดินทางนี้ต่างก็ชี้ทาง

ไม่มีใครที่ไม่อยากเป็นคนดีแต่ไอ้คำว่าดีมันต้องเป็นยังไง

ถ้าเป็นแบบนี้แล้วมันไม่ดียังไงไม่รู้เอาอะไรมาวัดกัน

ใครจะรักใครจะร้ายตามสบายแล้วกัน

ใครจะย้ำใครจะซ้ำก็เอาให้มันหนำใจ

แม้ความจริงมันจะเจ็บปวดก็ต้องเรียนรู้ก็ต้องดูไป

แม้วันหนึ่งมันจะบาดเจ็บมันจะมีแผลฉันก็เต็มใจ

ใครจะรักใครจะร้ายตามสบายแล้วกัน

ใครจะย้ำใครจะซ้ำก็เอาให้มันหนำใจ

แม้ความจริงมันจะเจ็บปวดก็ต้องเรียนรู้ก็ต้องดูไป

แม้วันหนึ่งมันจะบาดเจ็บมันจะมีแผลฉันก็เต็มใจ