Mullapoove

മുല്ലപ്പൂവേ നിന്നെപ്പോലും

വെല്ലും പെണ്ണാണിവൾ

കാണും തോറും കാണാൻ തോന്നും

പൊന്നിൻ മൊഞ്ചുള്ളവൾ

പകലൊഴുകുന്ന നിലാവോ

കൊലുസ്സയണിയുന്ന കവിതയോ

എല്ലാരും ചോദിക്കില്ലേ

ചുമ്മാ നീ പോയ്മറയല്ലേ

കരയും കടലും തഞ്ചത്തിലാടി

ഇവളെ കണ്ടാ കാറ്റും ഇഷ്ടം കൂടി

പതിവായ് കാണും പലരാണേലും

പകൽപ്പൂരം കാണാനിവളോടൊപ്പം കൂടി

നല്ലോണമാടാനായ് കൊതിയുള്ളോളാണ്

വെറുതെ നിൽക്കുമ്പോൾ മൂളിപ്പാടുന്നോളാണ്

ഒരു ജന്മം തീരാ കണ്ണീരിൽ നീന്തി

ചിരിതൂകി നിൽക്കും പെണ്ണാണ്

മുല്ലപ്പൂവേ നിന്നെപ്പോലും

വെല്ലും പെണ്ണാണിവൾ

കാണും തോറും കാണാൻ തോന്നും

പൊന്നിൻ മൊഞ്ചുള്ളവൾ

പകലൊഴുകുന്ന നിലാവോ

കൊലുസ്സയണിയുന്ന കവിതയോ

എല്ലാരും ചോദിക്കില്ലേ

ചുമ്മാ നീ പോയ്മറയല്ലേ