Án þín

Án þín ég verða myndi voðalegur róni

vestur hér á fróni

án þín ég sökkva myndi sukk og svínaríið í

því þú mín auðna ert

og allt kalt og bert, og allt einskisvert án þín,

án þín.

Án þín ég sé ei lengur sólarljósið bjarta

sinni fegurð skarta

án þín ég gleðst ei þó að vorið skrýði skóg og mó

það ilma engin blóm og engin stjarna skín

og allt er auðn og tóm án þín.

Með þér ég vildi yfir Arabíu fara

eða Sahahara

Með þér ég óttast myndi hvorki krókódíl né fíl

og ein með börn og bú í bænum Timbaktú

ég una myndi mér með þér,

með þér.

Með þér ég eflaust gæti unnið heminn sjálfan

í það minnsta hálfan

méð þér ég arkað gæti yfir Norðurpól um jól

og undir íshafssnjó í ástarsælli ró

ég una myndi mér

með þér.