Nadkhula Majha

नादखुळा माझा अन खुळीच ती

मी येगळा असा निराळीच ती

आज सपान खरं हे भासतय

मन बेभान होऊन नाचतय...

आलं आभाळ उतरून खाली

मऊ धुक्याची चादर केली

या जीवाची दैना झाली

जवा मैना ही समोर आली...

नादखुळा माझा अन खुळीच ती

आज सपान खरं हे भासतंय

मन बेभान होऊन नाचतंय...

माझ्या जीवाची घालमेल झाली

पोरं घोर ही लावून गेली

जशी प्रेमात चांदणी भिजली

माझ्या मिठीत वात ही थिजली...

नादखुळा माझा अन खुळीच ती

आज सपान खरं हे भासतंय

मन बेभान होऊन नाचतंय...

जवा डोळ्यान डोळ्याला खेटली

माझी तवाच पतंग कटली

माझ्या इश्काची नोट खरी वठली

पिल्लू बाशिंग बांधून नटली...

नादखुळा माझा अन खुळीच ती

आज सपान खरं हे भासतंय

मन बेभान होऊन नाचतंय..."