Taung Leum Sia Tee

จงลืมจงลืมจะให้ลง จงลืมจงลืมจะให้ลง

จงลืมจงลืมจะให้ลง จงลืมจงลืมจะให้ลง

จงลืมจงลืมจะให้ลงเจ็บเกินเสียจนตรงนี้

ปิดตาปิดใจให้ทุกคนความมืดช่วยกอดฉันที

จะมืดจะมัวช่างน่ากลัวมืดมัวเพียงใดไม่หนี

โปรดมาทดแทนใบหน้าเธอช่วยโอบและกอดฉันที

ฉันได้เพียงแค่พยายามที่จะลบลืม

จะฝืนความจำให้หมดไปจะลบความรักให้หมดใจ

แต่แล้วทั้งใจมีแต่หน้าเธอฉันแพ้ซะเกินจะทนลบไหว

เหมือนมันไม่มีอากาศ

ชีวิตฉันนั้นกำลังขาดขาดใจช้าช้า (ขาดใจช้าช้า)

ไม่มีเธอไม่มีค่าไม่มีเลยซะดีกว่า

ต้องทนคิดถึงต้องทนคิดถึง

เสียดแทงรุนแรงซะเหลือเกินหมดแรงที่แกล้งว่ามี

คำพูดที่ผ่านน้ำเสียงเธอหากเชื่อจะเป็นอย่างนี้

ทุกลมหายใจที่ฉันมีทุกก้าวที่เดินจากนี้

มีเพียงแค่เพียงใบหน้าเธอฉันลบไม่ออกสักที

ฉันได้เพียงแค่พยายามที่จะลบลืม

จะฝืนความจำให้หมดไปจะลบความรักให้หมดใจ

แต่แล้วทั้งใจมีแต่หน้าเธอฉันแพ้ซะเกินจะทนลบไหว

เหมือนมันไม่มีอากาศ

ชีวิตฉันนั้นกำลังขาดขาดใจช้าช้า (ขาดใจช้าช้า)

ไม่มีเธอไม่มีค่าไม่มีเลยซะดีกว่า

ต้องทนคิดถึงต้องทนคิดถึง

เหมือนมันไม่มีอากาศ

ชีวิตฉันนั้นกำลังขาดขาดใจช้าช้า (ขาดใจช้าช้า)

ไม่มีเธอไม่มีค่าไม่มีเลยซะดีกว่า

ต้องทนคิดถึงต้องทนคิดถึง

จงลืมจงลืมจะให้ลง จงลืมจงลืมจะให้ลง

จงลืมจงลืมจะให้ลง จงลืมจงลืมจะให้ลง

จงลืมจงลืมจะให้ลง จงลืมจงลืมจะให้ลง

จงลืมจงลืมจะให้ลง