Kemik Tarlası

Gecenin üzerinden şafağa yürüyorum

Ne haz hissediyorum, ne de ürperiyorum

Her şey sessiz, her şey soğuk

Kutsallık bile burada şeytani bir oyun

Kemik tarlasındayım

Kemik tarlasındayım

Adımlarım yankılanıyor

Yankılanıyor

Buradan kurtulmalıyım

Kurtulmalıyım

Gökyüzü gri

Toprak nefes almıyor

Bir hayalet gibi süzülüyorum

Kimse beni duymuyor

Dikenler sarıyor ayak bileklerimi

Ruhum buraya ait değil

Haykırıyorum sana

Artık bırak, bırak gideyim

Dünyan senin olsun, en azından öleyim

Artık bırak, bırak gideyim

Dünyan senin olsun, en azından öleyim

Her ses bir acı

Her gölge bir anı

Bu karanlık artık son anım mı?

Kahretsin ışıklar orada

Uyanıyorum yine berbat bir sabaha

Artık bırak, bırak gideyim

Dünyan senin olsun, en azından öleyim

Artık bırak, bırak gideyim

Dünyan senin olsun, en azından öleyim

Artık bırak, bırak gideyim

Dünyan senin olsun, en azından öleyim

Artık bırak, bırak gideyim

Dünyan senin olsun, en azından öleyim