Elektrony

Ty, nie stawiaj mnie w szeregu z tymi Emo debilami

Co wmawiają wszystkim wokół, że chcieliby zostać sami

Wycierają mordy, szarganymi emocjami

Każdy ma gorsze momenty, to nie powód, by się zabić

Rozkminianie życia, dla mnie to trucizna

Ta igła, złamała się i nie mogę jej wyrwać

O swojej filozofii, opowiadałem na liczbach

I jak tu z biegiem czasu, złapałem do tego dystans

Wiem, że świadomy słuchacz szuka w nutach czegoś więcej

Niż fałszywych idoli, którzy udają depresję

Więc dam Ci tyle bodźców, że aż łapiesz epilepsję

A wszyscy ludzie z papiery w końcu zmienią konsystencję

Na lepsze, wiem, że to wyjdzie ze mnie

Jak w końcu zmięknie to twarde powietrze

Jak nie jebnę na serce w tej E-rce

Pośredniczy mi muzyka, oddaję w wasze ręce

Pada deszcz na neony - format ma niestandardowy

Gdy buzują elektrony - zapał trochę wystudzony

Rozbijam się na miliony - elementów papierowych

Przez krzywiznę podłogi - muszę nauczyć się chodzić

Pada deszcz na neony - format ma niestandardowy

Gdy buzują elektrony - zapał trochę wystudzony

Rozbijam się na miliony - elementów papierowych

Przez krzywiznę podłogi - muszę nauczyć się chodzić znów

Jak już rozmieniony na drobne, nie marzysz o sejfach

Świnka skarbonka i tak ciurasz sobie po monetkach

Jak pika-pika nieraz, codzienność Cię dojeżdża

Do Pokeball'a kurwa łapie Cię kolejna menda

Ja warzę, warzę kurwa w mojej chacie eliksiry

Niosę to ciężkie brzemię jak Obelix i Menhir'y

Magiczny napój na melanżu i widuję zwidy

A potem całe życie, znowu jak jasełka skrzypi

Jestem człowiekiem śmiechu, ale gubię emotikon

Nieważne jakie GIF'y, nic nie poruszy za friko

Już nawet nie pamiętam, kiedy napisałem zwrotkę

A w dwa tygodnie nagrałem dwadzieścia track'ów chłopie (ej)

I jakoś fajniej mi się żyje teraz

Może dlatego, że mi z życia wyszła jedna menda

I jestem przejebanym kotem tak jak RIPNDIP

Mówią mi, Hasha-Owner, Dawid, Deys i kurwa Grimm

Żyję problemami i to mój największy problem

Bo ranię wszystkich wokół tym, że w chuju mam emocje

Nie wierzę w to co dobre, bezinteresowne

Ludzie przybierają taką formę jeśli dla nich to wygodne jest

Nauczyłem się we wszystkim widzieć podstęp

Gdy uczyli mnie wyznawać to co boskie

Mam ze sobą małą skrzynię wspomnień

Pełną papierowych ludzi, jakbym nigdy nie dbał o content

Ostatnio z moją głową jest coraz gorzej na co dzień

Na tysiąc moich pytań, przypada jedna odpowiedź

Mama prosi żebym się pogodził z Bogiem

By nie strawił mnie ten wieczny ogień

Boję się, że kiedyś zamkną mnie w sześcianie bez klamek

A mojej damie powiedzą, że oszalałem na Amen

I rzucę wtedy całe życie na szalę

I choćbym miał tu oszaleć, to w końcu znajdę ten zamek i go wyłamie

Pada deszcz na neony - format ma niestandardowy

Gdy buzują elektrony - zapał trochę wystudzony

Rozbijam się na miliony - elementów papierowych

Przez krzywiznę podłogi - muszę nauczyć się chodzić

Pada deszcz na neony - format ma niestandardowy

Gdy buzują elektrony - zapał trochę wystudzony

Rozbijam się na miliony - elementów papierowych

Przez krzywiznę podłogi - muszę nauczyć się chodzić znów