Ostrość na nieskończoność

Nie zamierzam cię truć pigułkami ze słów

Nie potrafię uchronić od smutku

Moralności mi brak pogubiłem się sam

Chciałbym tylko nadzieję ocalić od zła

Zaniemogły ze strachu zagoniły się w szaleństwie

Myśli złożone marzenia bezsenne

Lekko pozacierały się granice między dobrem a złem

W każdą stronę rozbiegły się znaki jak psy

W kolejnej odsłonie skurwiłem się znojnie

Lecz dzięki tobie nie wszystko skończone

Ja widzę ostrość na nieskończoność

I to nieskończoność nabiera ostrości

Znam drogi wiodące do dna

Mosty rzucone na wiatr

Światło walczące o blask

Kształty bez formy i żal

Znam drogi wiodące do dna

Mosty rzucone na wiatr

Światło walczące o blask

Kształty bez formy i

Znam drogi wiodące do dna

Mosty rzucone na wiatr

Światło walczące o blask

Kształty bez formy i

Ten pomiędzy wszystkim to ja

Powinienem wybrać lecz jak

Każdy dzień daje znak

Że zatrzymał się czas

Drąży myśli to wściekłość i wrzask

Ona wzbiera we snach ona chwyta mnie w locie

I powstrzymuje czyny my zaplątani w niemoc znów

Nie wypełniliśmy się nie wypełniliśmy się dniem

Nie wypełniliśmy się dniem