อย่าเอาเรื่องจริงมาพูดเล่น

ที่เธอนั้นถามด้วยความสงสัย

ถ้าหากว่าวันใดหัวใจเธอเปลี่ยนไป

ถ้าเธอไม่เหมือนเดิม ถ้าเธอพบคนใหม่

ฉันนั้นจะอยู่ได้ไหม เป็นยังไงถ้าไม่มีเธอ

เหมือนเดิม เหมือนเก่า (จะมีอะไรหรือเปล่ากับสิ่งที่เธอถาม)

เหมือนนาฬิกาจะหยุดเดินไปพร้อมกับลมหายใจ

(ได้แต่อ้อนวอนฟ้าให้เธออย่าเปลี่ยนไป)

ได้แต่ภาวนาให้คำถามมันเป็นเพียงคำที่ลองใจ

(กับสิ่งที่เธอถามต้องการคำตอบไหม)

ก็ยังไม่รู้ ว่าฉันจะทำใจอย่างไร (ฉันจะทำใจอย่างไร)

ถ้าวันหนึ่งเธอทิ้งไป (ที่กลายเป็นคนที่เธอไม่แคร์)

ฟังเธอถามก็แทบขาดใจ

ไม่รู้ ว่าเธอต้องการอะไร (เธอต้องการอะไร)

หากทุกคำมันออกมาจากหัวใจ (แต่ยิ่งฟังยิ่งทรมาน)

อย่าเอาเรื่องจริงมาพูดเล่น

(มันยังรับไว้ไม่ทัน มันยังรวดเร็วเกินไปกับใจที่ไม่มีเธอ)

แค่เพียงมองตาที่เธอเย็นชา ตลอดเวลารู้ดีเธอเปลี่ยนไป

เธอทำให้รู้สึก ว่าเธอไม่เหมือนเดิม

ฉันนั้นมีเพียงแค่รักเธอยังไง

ขอให้ตัวเธอเหมือนเดิม เหมือนเก่า

(จะมีอะไรหรือเปล่ากับสิ่งที่เธอถาม)

เหมือนนาฬิกาจะหยุดเดินไปพร้อมกับลมหายใจ

(ได้แต่อ้อนวอนฟ้าให้เธออย่าเปลี่ยนไป)

ได้แต่ภาวนาให้คำถามมันเป็นเพียงคำที่ลองใจ

(กับสิ่งที่เธอถามต้องการคำตอบไหม)

ก็ยังไม่รู้ ว่าฉันจะทำใจอย่างไร (ฉันจะทำใจอย่างไร)

ถ้าวันหนึ่งเธอทิ้งไป (ที่กลายเป็นคนที่เธอไม่แคร์)

ฟังเธอถามก็แทบขาดใจ

ไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไร (เธอต้องการอะไร)

หากทุกคำมันออกมาจากหัวใจ (แต่ยิ่งฟังยิ่งทรมาน)

อย่าเอาเรื่องจริงมาพูดเล่น

(คำที่เธอพูดออกมามันเป็นเรื่องจริงหรือว่าแค่ลองใจ)

ที่เธอนั้นถามด้วยความสงสัย

(คำพูดที่เธอต้องการ ไปรองรับคนใหม่)

มันอาจเป็นความจริง ที่ใจเธอเปลี่ยนไป

(ฉันแอบรู้สึกว่าเธอกำลังจะหมดใจ

รักที่เธอเคยให้มันไม่เป็นเหมือนเดิม)

ที่เธอนั้นถามด้วยความสงสัย

มันอาจเป็นความจริง ที่ใจเธอเปลี่ยนไป

ก็ยังไม่รู้ ว่าฉันจะทำใจอย่างไร (ฉันจะทำใจอย่างไร)

ถ้าวันหนึ่งเธอทิ้งไป (ที่กลายเป็นคนที่เธอไม่แคร์)

ฟังเธอถามก็แทบขาดใจ

ไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไร (เธอต้องการอะไร)

หากทุกคำมันออกมาจากหัวใจ (แต่ยิ่งฟังยิ่งทรมาน)

อย่าเอาเรื่องจริงมาพูดเล่น

ที่เธอนั้นถามด้วยความสงสัย

มันอาจเป็นความจริง ที่ใจเธอเปลี่ยนไป