Текст пісні
Myślałam, że jestem zepsuta, bo nie umiałam zaufać
Po tym gównie, które przyniósł mi świat
Dziś stoję na wysokich górach, tyle przeżyć w moich butach
Zło przeżyłam, więc nie muszę się go bać
Kiedy płaczę, bądź ze mną
Kiedy lecę, bądź ze mną
Kiedy szczęście, bądź ze mną
Razem będzie łatwiej nam
Kiedy tonę, bądź ze mną
Kiedy płonę, bądź ze mną
Jeszcze moment, a na zawsze zapomnimy co to strach
Nie chcę więcej monotonii – ani pracy, ani szkoły
Chciałabym tu jeszcze leżeć parę lat
Nie chcę więcej stresu, kiedy znowu tęsknię
Bo samotność zrobiła mi tyle ran
Nie chcę już starego życia, nie chcę benzo, zioła, picia
Nie chcę ludzi, którzy lubią taki stan
Starczysz ty i bryza, nie zadaję pytań
Bo me serce wszystkie odpowiedzi zna
Plątałam się w słowach, włóczyłam się po drogach
Tylko żeby odnaleźć swoje miejsce
Depresja trzeciego stopnia, czułam się tak samotna
Do momentu, aż zobaczyłam ciebie
Ty pomagasz mi radzić sobie, ty pomagasz mi wyjść
Z głupich problemów, z którymi tak trudno mi było żyć
Ty dajesz mi nadzieję na to, że będzie lepiej
I poprawiasz mi humor chociażby tym, że tu jesteś
Myślałam, że jestem zepsuta, bo nie umiałam zaufać
Po tym gównie, które przyniósł mi świat
Dziś stoję na wysokich górach, tyle przeżyć w moich butach
Zło przeżyłam, więc nie muszę się go bać
Kiedy płaczę, bądź ze mną
Kiedy lecę, bądź ze mną
Kiedy szczęście, bądź ze mną
Razem będzie łatwiej nam
Kiedy tonę, bądź ze mną
Kiedy płonę, bądź ze mną
Jeszcze moment, a na zawsze zapomnimy co to strach