Текст пісні
Σ' αυτή την πόλη, που ζω από μικρός
Χανόμαστε όλοι, έτσι νιώθω μονάχος
Βλέπω τον κόσμο να περπατάει σκυθρωπός
Περνάω αόρατος δίπλα, είμαι ένας άγνωστος γνωστός
Χτίσαν σπίτια ψηλά στην παλιά γειτονία
Και έτσι πια δεν μπορώ, να δω ουρανό
Και η μεγάλη ελιά που την περνάμε αγκαλιά
Έχει γίνει κολόνα μπήκαμε στο νέο αιώνα
Περπατάω στα στενά μήπως βρω
Τις παλιές μου συνήθειες
Τον παλιό μου εαυτό
Και χάνομαι, μονός αισθάνομαι
Βλέπω τις μέρες να περνάνε
Και να μην πιάνονται
Τι είναι αυτό που με δένει, με κρατάει εδώ
Μία απάντηση ψάχνω
Θα τη δώσει ο καιρός
Αγρίμια όλοι, σε μία ζούγκλα από μπετό
Φοβισμένοι και κρυμμένοι απ'το αόρατο θεριό
Που γεννήσαμε με ιδρώτα, μόχθο και επίμονη
Και έχει γίνει μαύρος δράκος που μας καίει τη ζωή
Χτίσαν σπίτια ψηλά στην παλιά γειτονία
Και έτσι πια δεν μπορώ, να δω ουρανό
Και η μεγάλη ελιά που την περνάμε αγκαλιά
Έχει γίνει κολόνα μπήκαμε στο νέο αιώνα
Περπατάω στα στενά μήπως βρω
Τις παλιές μου συνήθειες
Τον παλιό μου εαυτό
Χάνομαι, μονός αισθάνομαι
Βλέπω τις μέρες να περνάνε
Και να μην πιάνονται
Τι είναι αυτό που με δένει, με κρατάει εδώ
Μία απάντηση ψάχνω
Θα τη δώσει ο καιρός