Ye rooz miam khoone

یه روز میام خونه چشما

رو به فردا نباشن خیس

یه روز میام خونه که خدا خواب و

مامان تو بغض و بابا تو فکر نیس

یه روز که هر کی نساخته یه سلول دورش

هرکی نباشه یه کنج تو خودش

یه روز که نور با کوچمون قهر نیست

خوشبختی تو تو خیابونا طرح نیست

یه روز که آرزوها نسوزن تو دود سیگارو

بچم نکشه هرچی کشیدم تو این سی سالو

دیگه هیشکی فکر دل کندن نیست

راه رسیدن دیگه رفتن نیست

نه اینور بلاتکلیف نه اونور زابراه

دیگه همه سنا میخوره به ظاهرا

دوطرفه میله ها نیستیم زندونی

در خونه باز ولی تو‌ خونه میمونیم

از جون، من از جون

میگذرم‌بگذره شبه هممون

هممون

هرجای دنیام‌که موندم دور از اون

دور از اون

با افتخار بگم کجاست خونمون

خونمون

یه روز که فقط تو چشما

تنفر نیس، تحمل نیس

یه روز میام خونه بر عکسه دستام

چشات لبریز ، دلت پُر نیس

یه روز که واقعی شه مامان برام دعاش

خدا اشک‌نریزه دمه اذان صبحاش

دیگه هر روز مُردن عادی برام نیس

"از این بدترم میشه" تیکه کلام نیس

یه روز که گل میکاریم نه واسه دسته گلِ عذا

مست میکنیم نه واسه تحمل شبا

رده رژِ بوسست اینبار نه خون

قرمزیی که پاک میشه از دورِ لبا

دیگه آرزوها زیر پای دلار نمیره

جوونیمون رو میزشون‌ قمار نمیشه

مگه چقدر راهه تا خونه همسایه؟

یه روز خدا از خونه ما هم‌سراغ میگیره

از جون، من از جون

میگذرم‌بگذره شبه هممون

هممون

هرجای دنیام‌که موندم دور از اون

دور از اون

با افتخار بگم کجاست خونمون

خونمون