Текст пісні
No to uśmiech, ja ze sobą dobrzy kumple
Ty, nie peniaj nikt nie umrze
Moje cienie tańczą sobie błogo w lustrze
Ja cofam się na ziemie, ale będę nieco później
Niekiedy odwiedzam pustkę
Ty, nie peniaj nikt nie umrze
Moje cienie tańczą sobie błogo w lustrze
Ja cofam się na ziemie i do zobaczenia później
Nadzieja niczym cegła, pusta jak echo myśli
Układa każdy dzień, choć nowego nie chce wyśnić
Stagnacja wygra wyścig, ciężar dusi moje kręgi
W polu daję znaki, że utknąłem w obcej pętli
Istnienie tętni łzami jak toksyczne plamy
Chodzę na palcach jak po szkle na każdy oddech skazany
Dostrzegam kłopot, wobec mnie są jakieś plany
Niczego już się nie boję odkąd sypiam ze strzygami
Noc smakuje jak umami, ale jej nie słyszę
Na opak ze zmysłami, czas okłamuje ciszę
Jak po psylocybinie, jetlag przed finiszem
Spisuję słowa duszy wypisanym długopisem
No to uśmiech, ja ze sobą dobrzy kumple
Ty, nie peniaj nikt nie umrze
Moje cienie tańczą sobie błogo w lustrze
Ja cofam się na ziemie, ale będę nieco później
Niekiedy odwiedzam pustkę
Ty, (ty), nie peniaj nikt nie umrze
Moje cienie tańczą sobie błogo w lustrze
Ja cofam się na ziemie i do zobaczenia później
Ostatnio sąsiad się zabił, próba zwrócenia uwagi
Może lepiej zamilcz, czytaj między słowami
Podobno żył z długami, diabeł pyta: czy się skuszę?
I czy podpiszę pergamin, a ja znam już to uczucie
I stoję w tej samej bluzie, w jakiej chodzę cały tydzień
Wali tym miejskim syfem, o dziwo się nie brzydzę
Psycholog składa mnie jak kostkę, chociaż czarno widzę
Zwodzę siebie na manowce, dla niej jestem pantomimem
Biały chleb i biała kawa, chyba osiągnąłem limit
Lęki, obawa, ataki paniki jak Gandolfini
Miał być napad na bank, a zawinąłem swój image
Poleci łeb, czeka kat, jeszcze się zobaczmy