Aruveloria

Ay ışığında parlar gözlerinin huzuru

Renklerinden öğrenir bahar çiçek açmayı

Ufkum olur gülüşün, yol gösterir geceme

Varlığınla iyileşti göğsümdeki kese de

Ellerinle dokununca güneş yeniden doğar ya

Lal olur dilim sözler seni anlatırken

Okyanus bile küçülür gözlerinin derinliğinde

Ruhum seninle tamam, sensiz soluklanamam

İsyan eder kalbim ayrılığın soğukluğuna

Ayrılık bize düşman canım, düşman

Aruveloria

Aruveloria

Aruveloria

Aruveloria

Aslında çok da kötü şeyler yaşamadık seninle

Rezil rüsva da olabilirdik sultan da vezir de

Ulu dağların ardında saklı bir bahçede

Varlıktan kopmuş bir adamdım en nihayetinde

Efsunlu çiçekler, yıldızlı baharlar

Leylak kokulu bir kadının tebessümünde

Oysa ki hiç sevmem, aramam hiç çiçekler

Ruhuma işlemeseydin hatta korkardım dikenden

İstesem de istemesem de uzaktayım senden

Aşkına sürgün, gözlerine mahkumum birtanem

Aruveloria

Aruveloria

Aruveloria

Aruveloria