Runaljod

Fé vældr fræ'nda rógi;

fóðesk ulfr í skógi.

"Rúnar munt þú finna ok ráðna stafi,

mjök stóra stafi, mjök stinna stafi,

er fáði fimbulþulr ok

gerðu ginnregin

ok reist hroftr rögna."(Hávamál 142)

Úr er af illu jarni;

oft leypr ræinn á hjarni.

Þurs vældr kvenna kvillu;

kátr værðr fár af illu.

Óss er flestra færða;

för, en skalpr er sværða.

"...nam ek upp rúnar

æpandi nam..."(Hávamál 139)

Ræið kvæða rossom væsta;

Reginn sló sværðet bæzta.

Kaun er barna bolvan;

bol gorver mann folvan.

Hagl er kaldastr korna;

Herjan skóp hæimin forna.

Nauð gerer nappa kosti;

naktan kælr í frosti.

Is köllum brú bræiða;

blindan þarf at læiða.

Ár er gumna góði;

get ek at örr var Fróði.

Sól er landa ljómi;

lúti ek að helgum dómi.

Týr er einhendr ása;

oft værðr smiðr at blása.

Bjarkan er laufgrænstr líma,

Bjarkan er laufgrænstr líma;

Loki bar flæ'rðar tima,

Loki bar flæ'rðar tima.

Maðr er moldur auki,

Maðr er moldur auki;

mikill er græip á hauki,

mikill er græip á hauki,

mikill er græip á hauki.

"...nam ek upp rúnar

æpandi nam..."(Hávamál 139)

Laukr er, er fællr ór fjalle;

foss en gull ero nosser.

Ýr er vetrgrænstr víða;

vant er, er brennr, at svíða.