Orada Bir Ev

(Son, ki, üç, dört)

(Son, ki, üç, dört)

Bur'da bir ev var uzakta

Ama giden yok, ama giden yok

Dedim: "korkma", elbette bir son var ama

Ne zaman bilen yok

Ne zaman bilen yok

Zor gelse de beklemek

Koşmadan emeklemek

Gerekse de özlemle ben koştum ki yorulma sen

Korkma bana bir şey olmaz

Yeter ki sen ağlama, ağlama

Yeter ağlama, ağlama

Bur'da bir ev var uzakta

Ama giden yok, ama giden yok

Sen, korkma elbette bir son var ama

Ne zaman bilen yok

Ne zaman bilen yok

Zor gelse de beklemek

Koşmadan emeklemek

Gerekse de özlemle ben koştum ki yorulma sen

Korkma bana bir şey olmaz

Yeter ki sen ağlama, ağlama

Yeter ağlama, ağlama

(Son, ki, üç, ey, ey)

(Son, ki, üç, dört)