Текст пісні
Gaat de wekker, staan ik op, vertrek ik stipt weer naar m'n job
Door de file in ne zilvere Renault
Ik tokkel cijfers op 't klavier, in de zoveelsten dossier
En 's middags eet ik hier alleen aan den bureau
Ik ben 38 jaar, en da ziede aan m'n haar
Ook al heb ik zoveel shampoos geprobeerd
Vroeger zag ik wel eens vrienden, ma nu blijf ik meestal binnen
'k Zie de wereld wel van achter den TV
Ne nieuwen dag een nieuwe kop koffie en de krant
Opnieuw een pak migranten getroffen op een strand
Ik kan ni blijven hangen want ik moet nog langs die
Vrij belangrijke beurscijfers voor ik bij de sport beland
Ik ben iemand van het principe 'iedereen voor zich'
Wa kan ik veranderen? Ik doe toch ook alleen mijn plicht?
Betaal belastingen, en 'k gaan ook naar de stembus
De tijden zijn beangstigend, 'k moe nog wa naar rechts dus
Dromen van ne Lexus, hopen op promotie op m'n werk dus
Overuren kloppen me stress tot in m'n plexus
Maar ik blijf altijd boven water
Ben ni als m'n vader was
Iemand die spanning met de fles blust
Ma 'k gaan het laten, die miserie is verleden tijd
Koos voor idealen, voor evenwicht en zekerheid
Al zeven jaar in een duurzame relatie
Al schitter ik door mijn afwezigheid
Ze vraagt mij: "Blijf toch is effe bij mij
Altijd weg zelfs als g'ier zijt
Terwijl gij werkt gaat het leven voorbij
Ge ga nog spijt hebben
Dus Bennie, blijf nu toch effe bij mij
Ik ben uw lief, nee ik ben ni uw meid
Als dees zo blijft dan geraakte mij kwijt
En 'k ga gelijk hebben."
Ooit had ik ambities als acteur
'k Ging naar een paar audities, ma telkens afgekeurd
Gelukkig is diên droom dan toch zo wa gaan minderen
Wie heeft da volk nodig? Precies volwassen kinderen
Zware financiële lasten op m'n schouders
Moeilijk om te kopen zonder hulp van uw ouders
Marie die wilt nen baby, da ze ma moet wachten
De tijden zijn onzeker, nog erger dan de jaren '80, ugh