Wodospady

To historia z życia wzięta, a zaczyna się tak

Od chłopaka z getta, który chciał zdobyć świat

Wierzył bardzo mocno w swój potencjał

I obiecał sobie, że spełni swe marzenia

Talentu i zaplecza to on raczej nie miał

Ale uparty był jak osioł i w muzyce kochał się

Stracił dla niej głowę i w świat z nią pojechał

I od tamtego momentu z nią spędza całe dnie

Sam podnosił poprzeczkę, łamał wszystkie zakazy

W chuju miał krytyków, pisząc swe bohomazy

Nie skończył żadnej szkoły, nie, może był tam ze dwa razy (dwa)

Oddał serce muzyce i nawet nie zauważył

Po 15 latach zaczął zarabiać

I z muzyki zaczęło mu spływać siano

Mocno wierzył w siebie przez te wszystkie lata

Tylko na muzyce mu w sumie zależało

W końcu go zaczęli doceniać ludzie

Bo ten chłopak dla nich od serca grał

Czasem naćpany siedział przy wódzie

Z muzyką odpływał w siną dal

Czasem mówią ci, że nie dasz rady

A ich słowa lecą w dół jak wodospady

Unieś w górę się ponad swoje wady

Możesz zdobyć cały świat nie będąc doskonałym

Czasem mówią ci, że nie dasz rady

A ich słowa lecą w dół jak wodospady

Unieś w górę się ponad swoje wady

Możesz zdobyć cały świat nie będąc doskonałym

"Sam se wystaw czek, sam o siebie dbaj"

Se powtarzał jako małe dziecko

Jak se pościelisz, tak się wyśpisz, brat (wyśpisz brat)

Każdy wie, że nie ma lekko

On jest dziką różą, która wyrosła z betonu

Choć z twarzy wygląda tak jak chwast

Ma do siebie dystans i poczucie humoru

I do końca swoich dni będzie dla was grał

Już nie patrzą na niego jak na świra (już nie)

Tylko jak na artystę

Widzą coś więcej niż tylko debila

Z pociętym pyskiem (pyskiem)

Dziś jest na samym szczycie, odbiera diamentową płytę

I siedzi w garażu i pali jointa przy tym bicie

Z wiarą w siebie walcz, nigdy nie załamuj się

Prędzej podda się nadzieja, bo ja na pewno nie