Pora się nauczyć żyć (prod. sedguy)

pozbawiona jakichkolwiek szans

jestem wciąż zależna od twych rad

liczę, że znów pociągniesz za sznurki

że ostatni raz pokażesz jak

wygrać najtrudniejszą z wszystkich walk

i nie zamkniesz na zawsze tej furtki

dziś na polu bitwy

stoję całkiem sama

skoro nie mam ciebie

czuję się przegrana

pora się nauczyć żyć

tak jak nigdy nie chciał żyć nikt a nikt

bez nikogo u boku

od świtu do zmroku

i bez łezki w oku

sto lat żyj nam

od dziś jesteś sam

pora się nauczyć żyć od nowa

zapomniałam jak po ziemi stąpać

z tobą zawsze było jakoś lżej

nie patrz już do tyłu i leć, i leć

dzisiaj powracamy znów na start

następuje wyrównanie szans

tym razem nie jesteśmy w drużynie

dziś na polu bitwy

stoję całkiem sama

skoro nie mam ciebie

czuję się przegrana

chociaż mam sentyment

do twych ciepłych dłoni

wiem że dotyk twój

przed niczym mnie już nie uchroni

jak mogłam uzależnić się

od ciebie i zapomnieć, że

istnieję też dla innych

oprócz mnie tu nie ma winnych

jak mogłeś mi pozwolić byś

mym światem stał się tylko ty

my razem i nasz piękny rytm

pora się nauczyć żyć

tak jak nigdy nie chciał żyć nikt a nikt

bez nikogo u boku

od świtu do zmroku

i bez łezki w oku

sto lat żyj nam

od dziś jesteś sam

pora się nauczyć żyć od nowa

zapomniałam jak po ziemi stąpać

z tobą zawsze było jakoś lżej

nie patrz już do tyłu i leć, i leć