Dade Gharibi

غریبی سخت مرا

غریبی سخت مرا

دل گیر داره

غریبی سخت مرا

دل گیر داره

فلک بر گردنم زنجیر داره

فلک از گردنم فلک از گردنم

زنجیر بردار که غریبی با دلم زنجیر داره

اگر دستم رسد بر چرخ گردون

اگر دستم رسد بر چرخ گردون

از اون پرسم

از اون پرسم

که این چون است و آن چون

یکی را داده ایی

یکی را داده ایی

صد ناز نعمت

یکی را یکی را

آلوده در خون

بهارونم رسد

جوانیم هم جوانیم هم

بود نگذشت

سر قبرم سر قبرم

جوانان لاله روی

زمین که بهرشان باید به گل گشت

تن محنت کشیده

تن محنت کشیده

دارم خدایا

دل حسرت کشیده

دل حسرت کشیده

دارم خدایا

زشوق مسکن

زشوق مسکن

داد غریبی

زسینه آتش دارم خدایا