Φόβοσ και πόθοσ πολεμά κ' εγώ είμαι το σημάδι
Κι όλπιζα να λησμονηθούν οι πόνοι που με κρίνουν
Κι εγώ θωρώ χειρότεροι και πλιά βαριοί απομείναν
Κι όσο μακραίνω απ'την φωτιά θωρώ πωσ πλιά με καίγει
Κι ο πόθοσ με χειρότερα άρματα με παιδεύγει
Αυτόσ λαβώνει από κοντά κι από μακριά σκοτώνει
Κι ώστε να φεύγω να γλακώ με τα φτερά με σώνει
Ολημερνίσ την στόρισην κείνησ οπου με κρίνει
Μου βάνει μεσ τον λογισμόν κ' εκεί μου την αφήνει