Текст пісні
เงอะงะทุกครั้งเวลาที่เธอมาอยู่ใกล้ใกล้
ทำไมเป็นอย่างนี้
ก็เหมือนด้อยค่าตัวเองทุกทีเลยจริงจริง
ยังไงก็ไม่รู้ ดูแล้วไม่ชอบเลย
เชิ้ตสีขาวที่เธอใส่มาวันนี้ นี่เพราะอะไร
แสบตามากจริงจริงรู้ไหม
อยากจะวิ่งหนีมันไปให้ไกล
รักเกิดขึ้นมายังไง
รักเกิดขึ้นมาเมื่อไร
คล้ายเสียงสัญญาณที่เตือนดังขึ้นในใจไงล่ะ โดยไม่รู้ตัว
เมื่อความรักปรากฏอยู่ข้างหน้านี่ไง
จะมัวยืนรอทำไม ทำไมไม่ทำอะไรบ้างเลยหรอ
ตะโกนดังดังอยากบอกเธอให้รู้
ที่รั้วกั้นทางรถไฟ (ร้องสุดเสียงที่มี)
คำที่ฉันอยากพูดเสมอคือความรู้สึกในใจ
แม้ว่าเสียงรถไฟดังแค่ไหน
ฉันเชื่อว่าเธอคงได้ยินคำที่พูดไป
ความรู้สึกข้างในที่ให้เธอ
どうしても君が好きだ
ถ้าฉันนั้นไม่เคยได้เจอได้พบกับเธอจะเป็นยังไง
ตอนนี้จะเดินกับใครและอยู่ที่ไหนกัน
ก็คิดนะถ้างั้นชีวิตคงมีอิสระที่ได้เป็นตัวเองในแบบนี้
และไม่ต้องแคร์เรื่องอะไร
แค่นี้เท่านั้นเอง อยากเป็นคนธรรมดาทั่วไป
อยากจะพูดอะไรพูดไป ใส่เสื้อยืดง่ายง่ายได้ไหม
แล้วในตอนนั้นที่ฉันกำลังข้ามทางรถไฟ
ก็มีไม้กั้นเลื่อนหล่นลงมากั้นขวาง
ต้องทำยังไงที่จะไป จะเข้าไปใกล้เธอกว่านี้ ไม่มีทาง
ทั้งที่เธอก็อยู่แค่นั้น
ถึงแม้ว่าเธอจะไม่รับไม่รู้อะไรก็ตาม (ก็ไม่เป็นไรเลย)
แต่เสียงของฉันจะล่องลอยไปกับสายลมให้เธอรู้
แม้ว่ารถไฟบังเธอไว้ดังเหมือนผ้าม่านสีคราม
แต่ว่าฉันก็ยัง ยังหวังที่จะส่งถ้อยคำนี้ให้เธอ
いつだって君が好きだ
ตะโกนดังดัง อยากบอกเธอให้รู้ ที่รั้วกั้นทางรถไฟ
คำที่ฉันอยากพูดเสมอคือความรู้สึกในใจ
แม้ว่าเสียงรถไฟดังแค่ไหน
ฉันเชื่อว่าเธอคงได้ยินคำที่พูดไป
ความรู้สึกข้างในที่ให้เธอ
แรงที่คอยผลักดันให้ฉัน
ให้ได้รัก รักใครสักคน (ห้ามไว้ก็ไม่ได้)
มันก็คือ คือปาฏิหาริย์
ที่มีเพียงหนึ่งในล้าน (ช่างแสนมหัศจรรย์)
ไม้ที่ขวางเส้นทางในใจ เมื่อถึงเวลามันเปิดเมื่อไร
ถ้าเห็นเธอตรงนั้นจะพูดคำนี้ให้เธอฟัง
นี่ เธอรู้บ้างไหมในช่วงชีวิตที่เรายังมีอยู่ตรงนี้
จะมีกี่ทีที่รอผ่านรั้วกั้นทางรถไฟนะ
เก็บไว้ทำไมก็พูดมันเลยดีกว่าไหม
ตะโกนออกมา จะอยู่ที่ไหนไม่ต้องกลัว ส่งเสียงไป