Aişə və Ömər

Ərəb əyaləti, Aişə və Ömərin rəvayəti

Qar yağar Günəşdən əgər etsələr

Naməhrəmlə xəyanəti

Onlar istəməzlər ki, imarəti

Təki olsun toy ziyafəti

Sol gözü qüsurlu Aişənin

Ömər də satır canamaz və ya ətir

Edərlər ibadəti

Biz xoşbəxtlik üçün çalışmalıyıq

Bir günün səhəri Ömər Aişənin evinə gedir

Deyir ki, danışmalıyıq

İşə düşür alışqanı

Aişə bu hala alışmalıyıq

Səngərdə döyüşlər gedir

Qeyrətim götürməz, taleylə barışmalıyıq

Getmə, məncə, nə olar

Damıb ürəyimə nəsə

Bax, bulud da qara

Sən getsən əgər Hələb tutular

İnan ki, qırılar Uhudda qalan

Oğlanı qəhər boğur

Tutur əvəzsiz Aişənin əlini

Çatılır qaş

Heç üzülmə, bunu sənə verirəm

Səni qoruyar bu müqəddəs daş

Yox, belə eləmə

Uşaqlarımız olacaq

Qoyarıq bir yastığa baş

Əksinə olsa, gələcəm arxanca

İkimizi bir yerdə basdıralar

Gözəl gözlərin gülsün, Aişə

Nəsə olar işdir birdən

Artıq oğlan saxlaya bilmədi

Özünü, göz yaşı düşdü birdən

Ərəb əyaləti, göstərməz nəzakəti

Ömərdən xəbərsiz keçən aylar

Yaşadırdı Aişəyə qiyaməti

Sevgi kəraməti, göstərməsin Allah fəlakəti

Bəs sevilib-sevənlər qovuşardı

Dünya, budurmu ədalətin?

Və nəhayəti, Aişə dərdlərin görür betərini

Ata, ana olmadan böyümək

Qüsur gözündə, sıxıntılar önünə gəlir

Kaş, bu xəbərə qədər gəbərərdim

İnana da bilmir ki, olurdu dəli

Qonşu da rəfiqəsi gözündə yaş

Aişəyə deyir Ömərin ölüm xəbərin

Keçir üç gün, özümə qəsd edəcəm

Olur onsuz hər düzüm də səhvim

Günah olsa da, sözümə sadiq olacam

Bu qara bayram, bu hüzn də sənin

Dəli oluram hər dəfə mənə gələndə

Verdiyin o üzükdən ətir

Məni buraxıb hara gedə bilərsən axı?