ساعتا تلف میشن
خودمو از دست میدم
هیچی نی ابدی نه
آدما عوض میشن
مثل ابرا مثل تو
مثل درختا مثل گل
مثل اسرار تاریخ
مثل برگای پاییز
هرکی میشه نزدیکم
غرق شک و تردیدم
این جهان عوضیه
آدما عوضی تر
مثل کابوس مثل تو
مثل اقیانوس مثل موج
مثل باتلاق پاییز
مثل افتاب که تا دید
رفتی هیچوقت بهم نتابید
اسمونا همیشه
یه چیزی به من میگن
ستاره ها محو میشن
آدما میان میرن
مثل اشکات مثل تو
اب میشه برفا بشه ظهر
مثل این روزای تاریک
مثل این سوزای پاییز