Текст пісні
Νόμιζες πως έτσι απλά θα τελείωνε
Μείναμε καιρό στο σκοτάδι
Η ιδέα στην επιστροφής μας έκανε και πάλι να νιώθουμε άτρωτοι
Ραντεβού εκεί έξω εκεί στον άρρωστο κόσμο
Γεννημένοι με πανσέληνο παιδιά του φεγγαριού σε ένα δωμάτιο
Παλεύαμε θεριά μες στο νου γεννημένοι με αξίες
Ζωντανοί με φαντασίας πορευσου με δικιά σου
Όχι με γνώμη του κοινού
Αυτό δικό μας με κώδικα επικοινωνίας
Αριθμός 66 αριθμός ελευθερίας
Με βελόνες τρυπάνε το δέρμα οι πιστοί
Το λόγκο γιατί βρήκανε ένα νόημα μέσα στο μαύρο φόντο
Χρόνια και χρόνια γυρνάμε αφήνουμε πίσω αναμνήσεις
Όσοι γνωρίζουν ήταν εκεί σε live εμφανίσεις
Πάτρα Σαλόνικα Αθήνα πάμε στο επόμενο βήμα
Επλκτ πέφτουμε χειροσημα
Χειροκροτά με όσους δεν μπήκαν σε καλούπια
Γλύτωσαν απ'τα σουτια και δεν κόψανε το νήμα
Όσους δουλεύουν όλη μερα για να βγαλουνε το μηνα
Και σου λεν την οπτική τους όταν γράφουνε μια ρήμα
Πήγαινε από κει κεντρικά που ξέρεις το δρόμο
Γιατί όταν πέσει η νύχτα τα στενά κρύβουν παγίδες
Όταν ψάχνω οξυγόνο κανω αυτό που με γεμίζει
Και γυρίζω με την γη ενώ γυρίζω τις σελίδες
Βγαίνω τις μέρες που όλα είναι μουντά
Για δύο κουβέντες να ανταλλάξω
Λες και έχω στο λαιμό πύθωνα
Που όλο με σφίγγει πάω να σκάσω
Βγαίνω τις μέρες που δεν τους μπορώ
Σε μια κλωστή ισορροπώντας
Βγαίνω τις μέρες που όλα είναι μουντά
Φεύγω απ' το στούντιο τραγουδώντας
Μάγκα πέτα τον σουγιά
Φέρε τα κλειδιά
Δεν παίζουμε για αυτά
Αλλά φέρε τα λεφτά
Να τα καψω με τους δικούς μου σε κάθε γειτονιά
Περει ζανι καζάνι που βράζει το rap money
Στο λαιμό σου μπαίνει νάρθηκας
Είμαστε το νέο όπλο στα χέρια της προστατίτιδας
Είμαι εδώ ακόμα δεν είμαι ένας ακόμα
Όταν μπαίνω γίνεσαι χώμα
Γιατί μπαίνει ο χλοοτάπητας
Πληρώνω αυτό το χόμπι
Αν η φάση μας πεθάνει Επιστρέφω σαν να είμαι ζόμπι
Ειμαι Χρόνια στη λίστα που φιγουράρουν οι πρώτοι
Είμαι σαν αλκοόλ χτυπάω κατευθείαν στο συκώτι
Ξέρω να παίζω το τόπι σαν κυνηγός
Σαν το λιοντάρι που τρέχει στην αντιλόπη
Εγώ δεν ακούω οτι άκουν στης παρέες
Νευριάζω όταν δεν έχεις μαγκα δικες σου ιδέες
Πλάτες με tattoo και δικαστήρια
Δεν με ακούν στα κλαμπ με ακούν στα γυμναστήρια
Δεν με νοιάζει πότε αν νιώσεις το feeling μου
Δεν με νοιάζει αν με άκους εσύ
Με ακουν η φίλοι μου
Τωρα Τρέχει αίμα από τη μύτη
Έχει γεμίσει ολο τον νεροχύτη
Χτυπάω τον τοίχο σαν τους Pink Floyd
Κι αν δεν πέσει πάνω στον τοίχο τα λόγια μου graffiti
Βγαίνω τις μέρες που όλα είναι μουντά
Για δύο κουβέντες να ανταλλάξω
Λες και έχω στο λαιμό πύθωνα
Που όλο με σφίγγει πάω να σκάσω
Βγαίνω τις μέρες που δεν τους μπορώ
Σε μια κλωστή ισορροπώντας
Βγαίνω τις μέρες που όλα είναι μουντά
Φεύγω απ' το στούντιο τραγουδώντας
Το ραπ λέγαν πως ήτανε μόναχα για παιδιά
Δεν υπάρχει μουσικότητα και απλά παπαγαλίζουν
Εγώ θα πω το ραπ μας έχει σώσει σαν παιδιά
Γιατί οι στίχοι των παλιών κάναν τα μάτια να δακρύζουν