Текст пісні
ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਫ਼ੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਮਲੂਕ, ਸੋਹਣਿਆਂ
ਜਿਵੇਂ ਹੁੰਦੀ ਮੋਰਨੀ ਦੀ ਕੂਕ, ਸੋਹਣਿਆਂ
ਦੂਰ ਕਿਤੇ ਜੰਗਲਾਂ 'ਚ ਨੱਚਦੀ ਫ਼ਿਰੇ
ਸ਼ਹਿਰ ਤੱਕ ਸੁਣ ਜਾਂਦੀ ਹੂਕ, ਸੋਹਣਿਆਂ (ਸੋਹਣਿਆਂ)
ਸੱਜਣ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਵੇ
ਫ਼ਿਰ ਵੀ, ਓ, ਰੌਲ਼ਾ ਨਹੀਓਂ ਪਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਸੱਜਣ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਵੇ
ਫ਼ਿਰ ਵੀ, ਓ, ਰੌਲ਼ਾ ਨਹੀਓਂ ਪਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਇਸ਼ਕ ਹੁੰਦਾ ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਵਰਗਾ
ਓ, ਜੱਗ ਤੋਂ ਲੁਕਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਸੱਜਣ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਵੇ
ਫ਼ਿਰ ਵੀ, ਓ, ਰੌਲ਼ਾ ਨਹੀਓਂ ਪਾਈ ਦਾ
ਕਿ ਰੌਲ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਾਨੀਆਂ ਈ ਹਾਨੀਆਂ
ਕਿ ਕੋਈ ਮਾਰੂ ਭਾਨੀਆਂ ਤੇ ਕਾਨੀਆਂ
ਤੂੰ ਕਰ ਨਾ ਨਾਦਾਨੀਆਂ
ਵੀਰਾਨੀਆਂ 'ਚ ਰੁੱਲ ਜੂ ਜਵਾਨੀਆਂ, ਵੇ ਜਾਨੀਆਂ
ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਾਸਾਨੀ ਆਂ
ਇਸ ਨੂੰ, ਓ, ਐਵੇਂ ਨਹੀਂ ਗਵਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਾਸਾਨੀ ਆਂ
ਇਸ ਨੂੰ, ਓ, ਐਵੇਂ ਨਹੀਂ ਗਵਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਇਸ਼ਕ ਹੁੰਦਾ ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਵਰਗਾ
ਓ, ਜੱਗ ਤੋਂ ਲੁਕਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਸੱਜਣ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਵੇ
ਫ਼ਿਰ ਵੀ, ਓ, ਰੌਲ਼ਾ ਨਹੀਓਂ ਪਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਕਿ ਲੋਕੀ ਕਿੱਥੇ ਜਰਦੇ ਨੇ ਯਾਰੀਆਂ?
ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਰਹਿੰਦੇ ਕਰਦੇ ਤਿਆਰੀਆਂ
ਹਾਂ, Ranjhe ਨੇ ਤਾਂ ਮੱਝੀਆਂ ਵੀ ਚਾਰੀਆਂ
ਤੇ ਅੰਤ ਵੇਖ ਹੋ ਗਈਆਂ ਖ਼ੁਆਰੀਆਂ
ਆਹ ਜੱਗ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨਿਆਰੀਆਂ
ਓ, ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਬਚਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਆਹ ਜੱਗ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨਿਆਰੀਆਂ
ਓ, ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਬਚਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਇਸ਼ਕ ਹੁੰਦਾ ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਵਰਗਾ
ਓ, ਜੱਗ ਤੋਂ ਛੁਪਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਸੱਜਣ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਵੇ
ਫ਼ਿਰ ਵੀ, ਓ, ਰੌਲ਼ਾ ਨਹੀਓਂ ਪਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ (ਪਾਗ਼ਲਾ)
ਹੋ, ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਂ ਸੱਚੀਆਂ ਪ੍ਰੀਤੀਆਂ
ਸਾਹਾਂ 'ਚ ਤੇਰੇ ਰਚੀਆਂ ਪ੍ਰੀਤੀਆਂ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਦੇ ਨੱਚੀਆਂ ਪ੍ਰੀਤੀਆਂ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਜੱਚੀਆਂ ਪ੍ਰੀਤੀਆਂ?
ਪਿਆਰ ਕੰਧਾਂ ਕੱਚੀਆਂ, ਬੇਵਕੂਫ਼ਾ
ਓਏ, ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਭਲਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਪਿਆਰ ਕੰਧਾਂ ਕੱਚੀਆਂ, ਬੇਵਕੂਫ਼ਾ
ਇਹ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਭਲਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਇਸ਼ਕ ਹੁੰਦਾ ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਵਰਗਾ
ਓ, ਜੱਗ ਤੋਂ ਲੁਕਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਸੱਜਣ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਵੇ
ਫ਼ਿਰ ਵੀ, ਓ, ਰੌਲ਼ਾ ਨਹੀਓਂ ਪਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ (ਪਾਗ਼ਲਾ)
ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਤਾਂ ਮਸਲੇ ਹੀ ਭਾਲ਼ਦੀ
ਕਿ ਮਾੜੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਵੀ ਉਛਾਲਦੀ
ਉਤਾਰ ਦਿੰਦੀ ਖੱਲ ਵੀ ਇਹ ਵਾਲ਼ ਦੀ
ਤੇ ਆਸ਼ਿਕਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦੜੀ ਨੂੰ ਗਾਲ਼ਦੀ
ਆਹ ਰੂਹ ਤੇਰੀ ਸੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਲ਼ਦੀ
ਓ, ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਦੁਖਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਕਿ ਰੂਹ ਤੇਰੀ ਸੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਲ਼ਦੀ
ਓਏ, ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਦੁਖਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਇਸ਼ਕ ਹੁੰਦਾ ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਵਰਗਾ
ਓ, ਜੱਗ ਤੋਂ ਲੁਕਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਸੱਜਣ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਵੇ (ਹੋ ਜਵੇ)
ਫ਼ਿਰ ਵੀ, ਓ, ਰੌਲ਼ਾ ਨਹੀਓਂ ਪਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਇਹ ਰਮਜ਼ ਲਕੋ ਲਵੀਂ, ਮੂਰਖ਼ਾ
ਦਿਲਾਂ ਦਾ ਬੂਹਾ ਢੋਹ ਲਵੀਂ, ਮੂਰਖ਼ਾ
ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਖ਼ਾਬ ਖੋਹ ਲਵੀਂ, ਮੂਰਖ਼ਾ
ਤੇ ਗੀਤਾਂ 'ਚ ਪਰੋ ਲਵੀਂ, ਮੂਰਖ਼ਾ
ਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰਾ ਛੋਹ ਲਵੀਂ (ਛੋਹ ਲਵੀਂ,), Sartaaj
ਐਦਾਂ ਨਹੀਓਂ ਗਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰਾ ਛੋਹ ਲਵੀਂ, Sartaaj
ਐਦਾਂ ਨਹੀਓਂ ਗਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਇਸ਼ਕ ਹੁੰਦਾ ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਵਰਗਾ
ਓ, ਜੱਗ ਤੋਂ ਲੁਕਾਈ ਦਾ, ਪਾਗ਼ਲਾ
ਸੱਜਣ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਵੇ
ਫ਼ਿਰ ਵੀ, ਓ, ਰੌਲ਼ਾ ਨਹੀਓਂ ਪਾਈ ਦਾ
ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਫ਼ੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਮਲੂਕ, ਸੋਹਣਿਆਂ
ਜਿਵੇਂ ਹੁੰਦੀ ਮੋਰਨੀ ਦੀ ਕੂਕ, ਸੋਹਣਿਆਂ
ਦੂਰ ਕਿਤੇ ਜੰਗਲਾਂ 'ਚ ਨੱਚਦੀ ਫ਼ਿਰੇ
ਸ਼ਹਿਰ ਤੱਕ ਸੁਣ ਜਾਂਦੀ ਹੂਕ, ਸੋਹਣਿਆਂ (ਸੋਹਣਿਆਂ)